Apr 26, 2019

Filmy

Książki

Humor

Kuchnia Ormiańksa

Aktualności

Waluta

Armenia

edit SideBar

Lragir Լրագիր

English

RSS feed: Լրագիր

Հափշտակել է 325 մլն 600 հազար դրամ ու պահ տվել բրիտանական բանկերում. Հրապարակ

Հրապարակը գրում է. «Հայաստանի երիտասարդական հիմնադրամի» գործադիր տնօրեն Ալեքսանդր Տեր-Հովակիմյանի վերաբերյալ քրեական գործի նախաքննությունն ավարտական փուլում է։ Հիշեցնենք․ թավշյա հեղափոխությունից հետո՝ անցած տարվա մայիսի վերջերին, հիմնադրամի հոգաբարձուների խորհրդի նախագահ, ԱԺ պատգամավոր Կարեն Ավագյանի՝ քննչական մարմիններին ուղղված դիմումի համաձայն, գործ էր հարուցվել, Ավագյանը հայտնել էր, թե ապրիլի 6-ին «Հայաստանի երիտասարդական հիմնադրամի» գործադիր տնօրենը հիմնադրամի անունից ինքն իր հետ կնքել է 326 մլն դրամի փոխառության պայմանագիր: Մեղադրանք էր առաջադրվել` առանձնապես խոշոր չափերով փողերի լվացում եւ յուրացում կատարելու համար։

Նախաքննության ընթացքում պարզվել է, որ Տեր-Հովակիմյանը հիմնադրամի բանկային հաշիվներից մաս-մաս կանխիկացրել, ապա առհաշիվ ստացել եւ յուրացմամբ հափշտակել է հիմնադրամին պատկանող, իրեն վստահված առանձնապես խոշոր չափի՝ 325 մլն 600 հազար ՀՀ դրամ ու պահ տվել բրիտանական բանկերում։ Նրան տեւական ժամանակ չէին կալանավորում՝ ժամանակ էին տվել գումարը փոխհատուցելու, սակայն հունվարի 25-ին կալանավորեցին։ Հիմնադրամի տնօրենը ցուցմունք չի տվել Կարեն Ավագյանի դեմ, գրել է, որ այդ ամենը միայնակ է արել։


ՀՀԿ-ի եկամուտներն ու ծախսերը. «Ժողովուրդ»

«Ժողովուրդ» օրաթերթը ՀՀԿ տարեկան հաշվետվություններից պարզել է, որ եթե 2017թ. դեռ այն ժամանակ իշխող ՀՀԿ-ն անդամակցության վճարներից ստացել է 433 հազար 114 դրամ, ապա 2018թ. այդ թիվը կիսով չափ կրճատվել է` կազմելով 251 հազար 469 դրամ:

Նվազել են նաեւ ՀՀԿ ծախսերը. այս կուսակցությունը եթե իշխանավարման տարիներին` միայն 2017թ., ծախսել է 469 հազար 613 դրամ, ապա 2018թ. ծախսերը կազմել են 357 հազար 457 դրամ: ՀՀԿ-ն 2017թ. տարեսկզբին ունեցել է 378 հազար 346 դրամի անշարժ գույք, իսկ արդեն 2018թ. անշարժ գույքի արժեքը կազմել է 399 հազար 625 դրամ:

Հասկանալի է՝ սրանք ՀՀԿ-ի պաշտոնապես արված ծախսերն են, իսկ հատկապես իշխանավարման ժամանակահատվածում դժվար չէ կռահել, թե այս կուսակցությունում գումարների ինչ ահռելի չափերի շրջանառություն է եղել: Նշենք նաեւ, որ ՀՀԿ հաշվետվությունները ստորագրել է ՀՀԿ փոխնախագահներից Գալուստ Սահակյանը»:


Ամեն ինչ կարգի՞ն է հայ-ռուսական հարաբերություններում. Երեւանի պատասխանն «անպատշաճ» առաջարկին

Ռուսաստանի հետ հարաբերություններում ոչինչ տեղի չի ունեցել: Եթե ինչ-որ բան էլ փոխվել է, ապա միայն դրական ուղղությամբ: Այս մասին Հայաստանի վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանն ասել է «Նեզավիսիմայա գազետա» թերթին տված հարցազրույցում:

Երեւանը հեղափոխությունից մեկ տարի անց գործնականում ապացուցել է, որ հայ-ռուսական հարաբերություններում ոչինչ չի փոխվել: Հարցն այն է, որ այդ հարաբերություններին այդպես էլ քաղաքական գնահատական չի տրվել, հետեւաբար, դժվար է ասել` լավ է արդյոք, որ այդ հարաբերություններում ոչինչ չի փոխվել: Թե՞ ժամանակն է, որ Երեւանը ներկայացնի իր տեսլականը:

Հայ-ռուսական հարաբերություններին ամենատարբեր գնահատականներ են տրվում՝ սկսած ֆորպոստից, վասալությունից ու գաղութային ենթակայությունից, վերջացրած ռազմավարական դաշնակցությամբ՝ անհասկանալի է ում դեմ: Հայ-ռուսական հարաբերությունները պաշտոնապես որակվում են իրավահավասար ու ինքնիշխան:

2018 թվականի սեպտեմբերին Պուտինի հետ հանդիպումից հետո Նիկոլ Փաշինյանը նկատել էր, որ երբ նրա հետ զրույցում խոսում է ինքնիշխանության ու անկախության մասին, դա առանձնահատուկ արձագանքի է արժանանում:

«Եվ ուզում եմ ընդգծել, որ հենց մեր առաջին հանդիպումից հենց այս հիմքի վրա են կառուցվել մեր հարաբերությունները և, ընդ որում, այդ թեման առաջինը բացել է ՌԴ նախագահը: Վլադիմիր Պուտինը նախկինում ասել է, որ գիտի, թե տեսակետներ կան, որ Ռուսաստանը կամ Եվրասիական միության երկրները, կամ Ռուսաստանը՝ որպես ԵԱՏՄ երկիր, այսպես ասած, բավարար հարգանքով չի վերաբերվում իր գործընկեր երկրների ինքնիշխանությանը, անկախությանը։ Սակայն Պուտինը հավաստիացրել է, որ ինքը լիարժեք հարգանքով է վերաբերվում և ընդհակառակը, ընդգծում է երկու երկրների հետ հարաբերություններում ինքնիշխանության հարգման սկզբունքի կարևորությունը», – ասել է Փաշինյանը։

Բայց եթե մի կողմ թողնենք զգայական գնահատականները եւ փորձենք հայ-ռուսական հարաբերությունները նկարագրել մի քանի շտրիխներով, պատկերն այնքան էլ ուրախալի չի լինի:

Առաջին, Հայաստանի ներկայիս սահմանները գծված են Ռուսաստանի ու Թուրքիայի պայմանագրերով, որի տակ չկա Հայաստանի ստորագրությունը: Ընդ որում, Ռուսաստանը Թուրքիայի առաջ պարտավորություն ունի այդ պայմանագրով, եւ հայ-թուրքական սահմանի ցանկացած խախտում Հայաստանի կողմից դիտարկվելու է որպես թուրք-ռուսական պայմանագրի խախտում:

Երկրորդ, 100 տարի առաջ Ղարաբաղի ու Նախիջեւանի փոխանցումն Ադրբեջանին ու դրանից բխած հակամարտությունը, պատերազմը, անպտուղ բանակցությունները նույնպես խորհրդային ղեկավարության ձեռքով են արվել: Ներկայիս Ռուսաստանն իրեն հռչակել է ԽՍՀՄ իրավահաջորդ, ինչը նշանակում է, որ Մոսկվան մինչ օրս Ղարաբաղն Ադրբեջանին փոխանցելու Կավբյուրոյի որոշման երաշխավորն է: Հակամարտության կարգավորումը հնարավոր է, եթե Մոսկվան հրաժարվի այդ որոշումից:

Երրորդ, Հայաստանին մեկ գիշերում ԵՏՄ անդամակցության հարկադրումն անհաղթահարելի խոչընդոտ են Հայաստանի միջազգային ինտեգրացիայի, տնտեսության ու ենթակառուցվածքների զարգացմանը:

Կարելի է մի շարք գործոններ էլ թվարկել՝ ռազմաբազա, Ռուսաստանի ԱԴԾ սահմանապահ զորքեր, համատեղ ՀՕՊ, միացյալ զորախումբ, Գազպրոմի, Ռոսնեֆտի, Ռուսական երկաթուղիների մենաշնորհներ, որոնք ամենեւին էլ երկու երկրների սուվերեն հարաբերությունների մասին չեն խոսում:

Եթե Հայաստանը հայտարարում է, որ այդ հարաբերություններն ինքնիշխան են, եւ ոչինչ փոխելու կարիք չկա, դա նշանակու՞մ է, որ Հայաստանի նոր կառավարությանը ձեռնտու են այս հարաբերությունները: Եթե ոչ, ապա Երեւանն ինչպե՞ս է պատկերացնում Հայաստանի ու Ռուսաստանի սուվերեն ու իրավահավասար հարաբերությունները:

Հատկանշական է, որ այս ամենը տեղի է ունենում Բելառուսին Մոսկվայի առաջարկած «ինտեգրացիայի» ֆոնին: Փորձագետները նշում են, որ Բելառուսը կարող է համաձայնվել դառնալու Ռուսաստանի մաս: Այսպիսի «անպատշաճ» առաջարկներ արվե՞լ են Հայաստանին: Նիկոլ Փաշինյանի հայտարարությունը, որ հայ-ռուսական հարաբերություններում ոչինչ պետք չէ փոխել, պատասխա՞ն է «անպատշաճ» առաջարկներին:


Մեկնարկել է թատրոնների և համերգասրահների փուլը

Dasaran.am  կայքի և E-CULT էջի միջոցով մեկնարկել է աբոնեմենտային ծրագրի թատրոնների և համերգասրահների փուլը, ՀՀ կառավարության ապրիլի 25-ի նիստում հայտնեց ՀՀ կրթության և գիտության նախարար Արայիկ Հարությունյանը:

«E-cult նախագծի աբոնեմենտային նոր ծրագիրը մեկնարկել է անցած շաբաթ: Այն ենթադրում է շուրջ 300 հազար աշակերտների այցելություններ` թատրոններ և համերգասրահներ: Մինչ այդ մենք տվել էինք պատկերասրահների և թանգարանների հատվածի մեկնարկը: Սա էլեկտրոնային հարթակ է: Հիմա կոչ եմ անում ծնողներին, ծնողական խորհուրդներին, ուսուցիչներին, առավելագույնս խրախուսել, որ աշակերտները գրանցվեն և նաև այցելեն այդ մշակութային հաստատությունները»,- ասաց նախարարը:

Արայիկ Հարությունյանը նշեց, որ անցած 10 օրերի հաշվետվությունը շուտով կներկայացվի, միտումները կտեսնեն, և այն խնդիրները, որոնք կարձանագրվեն, հընթացս լուծումներ կստանան:


Կամերային նվագախումբը Ռուբեն Ալթունյանի 80-ամյակի առթիվ հանդես եկավ ինքնատիպ համերգով

Հայաստանի պետական կամերային նվագախումբը կոմպոզիտոր, ՀՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ Ռուբեն Ալթունյանի 80-ամյակին նվիրված գեղեցիկ համերգ իրականացրեց: Կոմիտասի անվան կամերային երաժշտության տանը նվագախումբը՝ գեղարվեստական ղեկավար և գլխավոր դիրիժոր Վահան Մարտիրոսյանի ղեկավարությամբ, կատարեց Ալթունյանի «Սիմֆոնիետ» կամերային նվագախմբի համար, «Թափուր անդաստան» դուդուկի, զուռնայի և կամերայիննվագախմբի համար, «Քոչարի» և «Բերդ պար», «Ես սիրեցի» (պրեմիերա) ստեղծագործությունները:

Կոմպոզիտոր Ռուբեն Ալթունյանը, ով ներկա էր նվագախմբի փորձերին, բաց չթողեց նաև համերգային երեկոն: Դահլիճում նրան դիմավորեցին հոտնկայս ծափերով, երեկոյի ընթացքում էլ ընկերներն ու գործընկերները կիսվեցին մաեստրոյի մասին իրենց հուշերով ու մաղթանքներ հղեցին կոմպոզիտորին: Հայաստանի պետական կամերային նվագախմբի գեղարվեստական ղեկավար և գլխավոր դիրիժոր Վահան Մարտիրոսյանը փաստում է՝ առաջին անգամ շփվել է Ալթունյանի հետ 14-15 տարեկանում, երբ հանդես էր գալիս իր կողմից ստեղծված մանկական նվագախմբում: Այդ օրվանից տարիներ են անցել, և մաեստրոյի հետ սերտ ու ջերմ կապը, ի ուրախություն Մարտիրոսյանի, պահպանվել է:

«Ռուբեն Ալթունյանին ճանաչում են ամբողջ աշխարհում: Նրա ստեղծագործությունները հնչում են ոչ միայն Հայաստանում, այլ երկրի սահմաններից դուրս: Օրինակ, Հայաստանի պետական կամերային նվագախումբը նրա գործերը կատարել է Ֆրանսիայում, Շվեյցարիայում: Նա այն կոմպոզիտորն է, որը կարողացավ ամենամոտը լինել ժողովրդական երգին, պարին, և դասականացնելով այդ ամենը՝ ստեղծել նոր ժանր»,-նշում է Վահան Մարտիրոսյանը:Ռուբեն Ալթունյանին նվիրված մեծարանքի երեկոն անցավ ջերմ մթնոլորտում: Կամերային նվագախումբն ըստ արժանվույն մեծարեց կոմպոզիտորին՝ հնչեցնելով իր գեղեցիկ ստեղծագործությունները:

Հավելենք, որ կոմպոզիտոր Ռուբեն Ալթունյանը ծնվել է 1939թ., Երևանում: 1965թ. արժանացել է Անդրկովկասյան մրցույթի 1-ին մրցանակին, իսկ 1969թ.՝ ԽՍՀՄ համամիութենական երիտասարդ կոմպոզիտորների 2-րդ մրցույթ 2-րդ մրցանակին: 1987-90 թթ. եղել է Թ.Ալթունյանի անվան Հայաստանի երգի-պարի պետական անսամբլի գեղարվեստական ղեկավարը, 1983-96 թթ.` Գուսանական և ժողովրդական երգի պետական անսամբլի հիմնադիրն ու գեղարվեստական ղեկավարը,համերգներով հանդես եկել տարբեր երկրներում: Հեղինակել է բազում ինքնատիպ ստեղծագործություններ: 1970 թ.-ից Հայաստանի կոմպոզիտորների միության անդամ է: 1983թ. արժանացել է Հայաստանի վաստակավոր արտիստի կոչման, 2001թ.` ՀՀ Պետական մրցանակի, 2009թ.` ՀՀ մշակույթի նախարարության ոսկե մեդալի և Հայաստանի արվեստի վաստակավոր գործչի կոչման:


Ժամանակն է վերանայել պատկերացումները Հայաստանի մասին. Bloomberg-ը ծավալուն հոդվածով անդրադարձել է Հայաստանին

Ամերիկյան հեղինակավոր Bloomberg պարբերականը ծավալուն հոդվածով անդրադարձել է Հայաստանին՝ ներկայացնելով երկրի գրավչությունը: «Արմենպրես»-ի հաղորդմամբ հոդվածում նշվում է, որ ժամանակն է վերանայել Հայաստանի մասին պատկերացումները:

«Հայաստանը, չունենալով ելք դեպի ծով, ունենալով 3 մլն բնակչություն, ունի ճանաչելիության մի քանի առիթ՝ ոսկե մեդալով շախմատիստներ, աշխարհաքաղաքական գործընթացներ, Չերչիլի սիրելի կոնյակը և, իհարկե, Քարդաշյաններ, ովքեր հպարտանում են հայերով և ամերիկացիներով: Իսկ զբոսաշրջությո՞ւնը: ԱՄՆ-ի բազմաթիվ զբոսաշրջիկներ չկարողացան նկատել Հայաստանը քարտեզի վրա, էլ չենք խոսում այնտեղ ուղևորվելու ցանկության մասին: Ժամանակն է վերանայել պատկերացումները, եթե դուք, իհարկե, այդ մասին մտածել եք»,-ասված է հրապարակման մեջ:

Հոդվածագիրը նշում է, որ բացի Հայաստանի զբոսաշրջային տեսարժան վայրերից, այստեղ են աշխարհի հնագույն եկեղեցիները: Նա ներկայացնում է Էջմիածինը, Գեղարդը, Տաթևը:

Հեղինակը ներկայացնում է Երևանի տեսարժան վայրերը՝ նկատելով, որ քաղաքում ավելանում են նոր ռեստորաններ: Անդրադարձ է կատարվում հայկական խոհանոցին, մասնավորապես խորովածին, ինչպես նաև խմիչքներին, հատկապես կոնյակին, որի մասին ժամանակին հիացմունքով է խոսել Ուինսթոն  Չերչիլը: Առանձին անդրադարձ կա հայկական պարին:

Հոդվածում անդրադարձ է կատարվում 2018 թվականին Հայաստանում տեղի ունեցած թավշյա հեղափոխությանը, որից հետո տեղի ունեցան արտահերթ խորհրդարանական ընտրություններ: «Քաղաքական գործիչ դարձած լրագրող Նիկոլ Փաշինյանի գլխավորած կառավարությանը դժվար ճանապարհ է սպասվում»,-ասված է հրապարակման մեջ:

«Անմոռանալի հուշարձան», այս ենթավերնագրով հոդվածագիրը պատմում է Հայոց ցեղասպանության զոհերի հիշատակը հավերժացնող Ծիծեռնակաբերդի հուշահամալիրի մասին: «1915 թվականին Հայոց ցեղասպանության հետևանքով սպանվել է 1 մլն-ից ավելի մարդ, նույնքան մարդ ստիպված են եղել լքել իրենց նախնիների տները Թուրքիայի արևելյան հատվածում»,-ասված է հոդվածում:


Նիկոլ Փաշինյանի կոչը աշխարհին

Աշխարհը պետք է չլռի, անդրադառնալով Թուրքիայի նախագահ Էրդողանի՝ նախօրեին հայերի ցեղասպանության տարելիցի առիթով արված հայտարարություններին, ասել է Հայաստանի վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանն իր թվիթերյան գրառման միջոցով: Էրդողանի հայտարարությունները նա որակել է հակամարդկային եւ վիրավորական թե հայ ժողովրդի, թե մարդկության համար:

Մասնավորապես, Թուրքիայի նախագահը, ժխտելով ցեղասպանության փաստը հերթական անգամ, արել էր նաեւ աննախադեպ կոշտ հայտարարություն այն մասին, իբրեւ թե թուրքական կառավարությունը հարյուր տարի առաջ ստիպված է եղել պետությունը պաշտպանել «հայ հրոսակներից եւ նրանց աջակիցներից», դա համարելով «միակ տրամաբանական քայլ»:

Էրդողանի աննախադեպ կոշտությունը թերեւս հասկանալի է, եւ դա ամենեւին լավ օրից չէ: Էրդողանը լրջագույն քաղաքական խնդիրներ ունի ոչ միայն արտաքին դաշտում, գործնականում բոլոր ուժային կենտրոնների, ընդհուպ Ռուսաստանի հետ՝ որը համարում էր իր գրպանում, այլ նաեւ երկրի ներսում, ինչի վկայությունը ՏԻՄ ընտրությանը նրա պարտությունն էր թուրքական խոշոր քաղաքներում, հատկապես Ստամբուլում:

Դա չափազանց խորհրդանշական է այն առումով, որ Էրդողանը հայտարարել էր, թե թույլ չի տա Ստամբուլը վերածել Կոստանդնուպոլսի, ինչին ի պատասխան փաստորեն ստացավ «Կոստանդնուպոլսի ապտակը»: Իսկ ով ով, բայց Թուրքիայի բազմափորձ նախագահն անշուշտ շատ լավ է պատկերացնում քաղաքականության մեջ խորհրդանիշների ուժը, ինչի մեկ այլ խոսուն վկայություն է այն, որ նա որոշել է նախագահի նստավայր կառուցել Ահլաթում՝ հայկական Խլաթում, որը հայկական քաղաքակրթության «հուշարձան»-բնակավայր է: Այն քաղաքակրթության, որի մասին ապրիլի 24-ի տարելիցի առիթով իր առաջին ուղերձում մատնանշել էր ներկայումս «իրողությունների ճանաչման» քաղաքականություն վարող ԱՄՆ նախագահ Դոնալդ Թրամփը:

Այդ իմաստով, նաեւ նշանային տողատակեր է պարունակում Թրամփի 2019 թվականին արած ուղերձը: Այդ ամենը թուրք-ամերիկյան հարաբերության խիստ լարվածության ֆոնին: ԱՄՆ խորացող ճնշումը, ներքին խնդիրները բավական թուլացրել են Էրդողանի դիրքը Ռուսաստանի հետ հարաբերությունում, եւ Էրդողանի հետ հանդիպումներում ավանդաբար սիրալիր, գրեթե խոնարհ հռետորաբանությամբ Պուտինը ապրիլի 8-ին տեղի ունեցած հանդիպմանը աչքի ընկավ բավականին սառը «երանգներով», հայտարարելով, թե միմյանց հասցեին ամենեւին էլ միայն հաճոյախոսություն չէ, որ արել են:

Դրան զուգահեռ, Թուրքիան անշուշտ ստանում է ճնշման մեկ այլ ուղղություն՝ Ադրբեջանը, որը Հայաստանում թավշյա հեղափոխությունից հետո հայտնվում է բավական անհարմար հարցադրումների առաջ: Արցախի հարցում նոր մոտեցումների եւ իրավունքների շեշտադրումով, զուգահեռ ՀԱՊԿ-ում առաջ բերված բլոկային տրամաբանության վերաբերյալ հարցադրումներով Երեւանը Թուրքիայի «թիկունքում» դնում է եվրասիական անվտանգության համակարգի վերափոխման հարց, ընդ որում Ռուսաստանի լուռ համաձայնությամբ: Զուգահեռ, Հայաստանը անմիջական մարդասիրական առաքելություն է սկսում Մերձավոր Արեւելքում, այնտեղ համայնքային-պատմա-քաղաքակրթական ներկայությունը համալրելով պետական սուբյեկտային ներկայությամբ:

Հայերի ցեղասպանության տարելիցի առումով Թուրքիայի նախագահի կոշտ, միաժամանակ բավականին նյարդային արձագանքը այդ համատեքստում դրսեւորվում է ավելի շուտ ինքնապաշտպանության տրամաբանությամբ: Կաշխատի՞ դա, թե ոչ:

Վարչապետ Փաշինյանի բավական կոշտ արձագանքը վկայում է թերեւս այն մասին, որ Երեւանը փորձում է ավելացնել քաղաքական ճնշման մթնոլորտը, կոչ անելով աշխարհին չլռել: Դա այն դեպքում, երբ աշխարհից թերեւս Հայաստանին են ուղղվում գործելու կոչեր, ընդ որում թե այժմ՝ ԱՄՆ նախագահ Թրամփի ուղերձի տողատակում, թե օրինակ 2017 թվականին՝ Ֆրանսիայի նախագահի հայտարարություններում, որ հնչեցին Սերժ Սարգսյանի հետ համատեղ ասուլիսում, երբ Մակրոնը հայտարարեց, որ նրա հետ քննարկել են Ռուսաստանում, Թուրքիայում, Իրանում առկա իրողությունները, եւ գործելու ժամանակն է:

Սերժ Սարգսյանը գործեց, իհարկե, անելով թերեւս իրենից հասանելիք կարեւոր, ու թերեւս միակ քայլը՝ նա հայտարարեց հայ-թուրքական արձանագրությունները չեղարկելու որոշման մասին, ասելով, որ Հայաստանը 2018-ի գարուն կմտնի առանց այդ արձանագրությունների: Սա ուշագրավ հանգամանք էր, որն առնվազն հարց էր առաջացնում՝ վարչապետի պաշտոնին գնացող Սարգսյանն ինչու՞ էր ուզում հատկապես մինչեւ նախագահի պաշտոնը թողնելը չեղարկել այդ արձանագրությունները, ինչու՞ նա դա չէր կարող կամ չէր ուզում անել վարչապետի պաշտոնում:

Միեւնույն ժամանակ, նա հայտարարեց, որ նոր իրողություններում պետք է բանակցվի արդեն նոր փաստաթուղթ: Իսկ բանն այն է, որ հայ-թուրքական արձանագրությունները գործնականում ամփոփում էին Կովկասի ռազմա-քաղաքական հարյուրամյա իրավիճակի ամբողջ էությունը եւ արցախյան ճեղքումով խախտված այդ իրավիճակը վերականգնելու թերեւս վերջին փորձն էին, որ Հայաստանի ուսերին դրվեցին Մարտի 1-ով իր ոչ լեգիտիմության ողբերգական գագաթնակետին հասած համակարգի «ձեռքով»:

Ի՞նչ նոր իրողություններ նկատի ուներ Սարգսյանը իր նախագահության տասնամյակի ավարտին, եւ արդյոք նա որեւէ տարբերակով պատկերացնում էր, որ դրանցում ինքը կարող է լինել քաղաքականությունից դուրս, իսկ Հայաստանի հանրությունը կարող է իսկապես աներեակայելի իրողություն մատուցել աշխարհին, ստեղծելով բոլորովին նոր ռեգիոնալ իրավիճակ:


«էրեբունի» ԲԿ-ում վիրահատվել է Հայաստանի պետական սահմանը խախտած Ադրբեջանի քաղաքացին

Ապրիլի 24-ին «էրեբունի» ԲԿ է ընդունվել կալանավոր, Հայաստանի պետական սահմանը խախտած, Ադրբեջանի Հանրապետության քաղաքացի Էլվին Արիֆ օղլու Հիբրագիմովը: Բուժզննման արդյունքում պարզվել է, որ վերջինիս անհրաժեշտ է բժշկական շտապ միջամտություն: Իրականացված բաց եղանակով վիրահատության արդյունքում վերջինիս ստամոքսից հեռացվել է օտար մարմին: Հիվանդը գտնվում է բժիշկների մշտական հոգածության և վերահսկողության ներքո, վիճակը կայուն է: Բոլոր գործողությունները իրականացվել են ՀՀ արդարադատության և առողջապահության նախարարությունների և Կարմիր խաչի գրասենյակի սերտ համագործակցությամբ:

ՀՀ ԱՆ տեղեկատվության և հասարակայնության հետ կապերի վարչություն


ՀՀ նախագահի նստավայրը ցուցահանդեսներ է հյուրընկալելու. Արմեն Սարգսյանն այցելեց Արա Սարգսյանի և Հակոբ Կոջոյանի տուն թանգարան

ՀՀ նախագահ Արմեն Սարգսյանը տիկնոջ Նունե Սարգսյանի հետ ապրիլի 25-ին այցելեց Երևանում գտնվող Արա Սարգսյանի և Հակոբ Կոջոյանի տուն թանգարան: Տնօրեն Աննա Սարգսյանի ուղեկցությամբ նրանք շրջեցին ցուցասրահներով և ծանոթացան ներկայացված աշխատանքներին:

Տուն-թանգարանը Հայաստանի ազգային պատկերասրահի մասնաճյուղն է: Երևանի կենտրոնում գտնվող երկհարկանի առանձնատանը տասնյակ տարիներ իրենց ընտանիքներով ապրել և ստեղծագործել են հայկական կերպարվեստի երկու խոշոր վարպետներ` քանդակագործ Արա Սարգսյանը և նկարիչ Հակոբ Կոջոյանը:

Արա Սարգսյանի  արվեստի բաժնում, ներկայացված են ստեղծագործություններ  պատկերասրահի և քանդակագործի ընտանիքի հավաքածուներից, ուսանողական շրջանի աշխատանքների լուսանկարներ, հուշաձեռագրային նյութեր: Այնտեղ կարելի է ծանոթանալ նաև  արվեստագետի թատերական ձևավորումներին ու գրաֆիկական գործերին:

Շենքի երկրորդ հարկում ներկայացված են Հակոբ Կոջոյանի ստեղծագործությունները, հուշաձեռագրային փաստաթղթերն ու անձնական իրերը: Ներկայացված աշխատանքների մի մասը պատկերասրահի ֆոնդերից է, մյուսը` նկարչի ժառանգների նվիրատվությունն է:

Լրագրողները հետաքրքվեցին, թե ինչու է Արմեն Սարգսյանն ընտրել հենց այս թանգարանը:

«Հարցը մի փոքր այլ ձևով կարելի է ձևակերպել: Իսկ ինչո՞ւ մենք չենք գալիս այս թանգարաններ: Մենք ունենք հանճարեղ արվեստագետներ, նրանցից երկուսը մեկ տան մեջ այստեղ ներկայացված են: Արա Սարգսյանը լեգենդար արվեստագետ էր, մեր Գեղարվեստի ակադեմիայի հիմնադիր-ռեկտորը, Խորհրդային միության արվեստի ակադեմիայի անդամ է եղել, մեծ ուսուցիչ: Ցավով տեսնում եմ, որ այս թանգարանը լավ վիճակում չի գտնվում: Ես կարծում եմ, որ անհրաժեշտություն կա, որպեսզի ավելի ուշադիր լինենք և ներկայացնենք մեր մեծերին: Կոջոյանը Ախլցխայից դուրս գալով հասել էր եվրոպական լավագույն ակադեմիաներ, և նրա ստեղծագործությունները կարող են ցուցադրվել Եվրոպայի լավագույն ցուցասրահներում»,-«Արմենպրես»-ի փոխանցմամբ՝ ասաց ՀՀ նախագահը:

Արմեն Սարգսյանը տեղեկացրեց, որ ՀՀ նախագահի նստավայրում ցանկանում է ցուցահանդես կազմակերպել, որի շրջանակում կներկայացվեն 4 արվեստագետներ, որոնք ինչ-որ իմաստով միմյանց հետ կապ են ունեցել:

«Արա Սարգսյան, Հակոբ Կոջոյան, ճարտարապետ Ռաֆայել Իսրայելյան, քանդակագործ Արա Հարությունյան: Ահա այս 4 արվեստագետները կներկայացվեն ցուցահանդեսում»,-ասաց Արմեն Սարգսյանը:

Թանգարանի վարիչ Աննա Սարգսյանը, ով Արա Սարգսյանի թոռնուհին է, նշեց, որ թանգարանը բացվել է 1973 թվականին: Այնտեղ պահվում է շուրջ 500 ցուցանմուշ:

«Կցանկանայի խնդիրների մասին խոսել: Ինչպես տեսնում եք տարածքն անմխիթար վիճակում է, վերանորոգման կարիք կա: Պայմանները չեն ներում ցուցանմուշները պատշաճ պահելու համար: Թանգարանն այդքան շատ այցելուներ չունի: Տարեկան ունենում ենք 2000 այցելու, ինչը  շատ քիչ է»,-ասաց Աննա Սարգսյանը: Նա նկատեց, որ Արա Սարգսյանի, Կոջոյանի ստեղծագործությունները հասարակության լայն շրջանակներին ներկայացնելու անհրաժեշտություն ունեն, ինչն էլ կնպաստի այցելուների թվի ավելացմանը:


ՀՀ պաշտպանության նախարար Դավիթ Տոնոյանի ելույթը Մոսկվայի միջազգային անվտանգության հարցերով 8-րդ համաժողովի ընթացքում

«Հարգելի գործընկերներ, տիկնայք և պարոնայք

Նախևառաջ ցանկանում եմ շնորհակալություն հայտնել Ռուսաստանի Դաշնության պաշտպանության նախարարությանը և անձամբ պաշտպանության նախարարին` բանակի գեներալ Սերգեյ Կուժուգետի Շոյգուին, արդեն ավանդական դարձած՝ Մոսկվայի միջազգային անվտանգության համաժողովին մասնակցելու հրավերի համար:

Միջազգային հարաբերություններում կանխատեսելիության մակարդակի բարձրացման համատեքստում չափազանց կարևոր է ամենաարդիական՝ գլոբալ և տարածաշրջանային հիմնախնդիրների և հարցերի քննարկումը, միջազգային անվտանգության ձևավորման վերաբերյալ կարծիքների փոխանակումը:

Այսօրվա լիագումար նիստի թեման անցած տարվա համաշխարհային և տարածաշրջանային խնդիրների լուծման մոտեցումների քննարկման, ինչպես նաև ՄԱԿ-ի գլխավոր քարտուղարի նախաձեռնության ` ՄԱԿ-ի խաղաղապահ գործողություններին մասնակցության ակտիվացման ուղղությամբ, այսպես կոչված A4P-ի տրամաբանական շարունակությունն ու հետագա զարգացումն է: Մենք բոլորս մեծ անհանգստությամբ փաստում ենք միջպետական ​​հարաբերություններում լարվածության աճը, անվտանգության ապահովման մեխանիզմների դեգրադացումը, հակամարտությունների գոտիների նկատելի ընդլայնումը ներպետական ​​ճգնաժամների սրացման հետևանքով, նախևառաջ՝ էթնիկ և կրոնական հողի վրա:

Միևնույն ժամանակ, մեր աշխարհն առավել փոխկապակցված է դարձել, երբ որոշակի տարածաշրջանի ցանկացած անկայունություն հղի է բացասական հետևանքներով ողջ աշխարհում: Նման իրավիճակում խաղաղության և կայունության սպառնալիքների բաժանումն ըստ տարածաշրջանների՝ բավական պայմանական է:

Վերոնշյալ հանգամանքները համաշխարհային հանրության առջև դինամիկ զարգացման խնդիրներ են դրել և ստեղծել խաղաղապահ գործողությունների մոտեցումներն ու չափանիշները վերանայելու նախադրյալներ, որոնք, իրենց ներկայիս ձևով, այնպես, ինչպես ներկայացված է ՄԱԿ-ի խաղաղապահ գործողություններում համատեղ պարտավորությունների մասին Հռչակագրում, նկատելիորեն հնացած են՝ հաշվի առնելով ճգնաժամային կառավարման ոլորտի արմատական ​​փոփոխությունները:

Ասվածը ենթադրում է առաքելության լեգիտիմության, գործընկերների հետ փոխգործակցության, ինչպես նաև միջազգային ուժերի կազմի և նրանց ներգրավման կամ հաշտեցման կանոնների վերաբերյալ դիսկուրսի վերսկսում:

Լեգիտիմությունն այն պայմանն է, որը հիմնված է որոշակի լսարանների կողմից օրինականության, բարոյականության, կամ մի շարք գործողությունների՝ ճիշտ լինելու ընկալման վրա, և այն խաղաղապահության խնդիրների մեջ կենտրոնական տեղ է զբաղեցնում, ունենալով երկու առանցքային կողմ` ընդունող երկրի կառավարության և միջազգային առաքելության օրինականությունը (լեգիտիմությունը):

Մասնավորապես, միջազգային խաղաղապահ առաքելություններին մասնակցելու դեպքում միջազգային հանրությունը պետք է խստորեն հետևի ՄԱԿ-ի երկու հիմնարար սկզբունքներին.

  1. Միջազգային առաքելությունը պետք է իրականացվի առնվազն ընդունող երկրի օրինական իշխանությունների համաձայնությամբ
  2. Խաղաղապահ ուժերը խնդիրներ են կատարում առանց նախապաշարումների և բացարձակապես անկողմնակալ

Առաքելության տարբեր գործընկերների, կամ առնվազն՝ շահագրգիռ կողմերի միջև փոխգործակցության խնդիրը ոչ պակաս կարևոր նշանակություն ունի: Այս համատեքստում առանձնահատուկ կարևորվում է տարբեր դերակատարների միջև համագործակցության կամ գործողությունների համակարգման գործոնը, ինչը ցանկացած խաղաղապահ գործողության բարեհաջող իրականացման և ավարտի համար կարևորագույն պայմաններից մեկն է:

Վերջապես, խաղաղապահ ուժերը պետք է ունենան ռացիոնալ մանդատ և պատրաստ լինեն իրադարձությունների ցանկացած զարգացմանը՝ գործելով բացառապես միջազգային մարդասիրական իրավունքի և առաջադրված խնդիրների ու պարտավորությունների շրջանակում: Ավելին, այսօր ավանդական խաղաղարարությունն առավել բազմակողմանի է դառնում, երբ զուտ ռազմականի փոխարեն առանցքային են բազմաբնույթ խնդիրներ, զինվորական անձնակազմն իր տեղը զիջում է զինվորական-ոստիկանական-քաղաքացիական անձնակազմին, իսկ խաղաղապահ ուժերի անուղղակի դերը քաղաքական գործընթացներում փոխարինվում է դրանցում առավել անմիջական ներգրավմամբ։

Հաշվի առնելով վերը նշվածը, կարծում եմ, որ միջազգային խաղաղապահ ուժերի զարգացման հիմնական ուղղությունները պետք է լինեն․

  • յուրաքանչյուր առանձին ​​առաքելության համար խաղաղապահների իրավական կարգավիճակի հստակեցումը
  • բոլոր ներգրավված կողմերի գործողությունների համակարգման, այսինքն, սինխրոնացման կամ, առնվազն, այսպես կոչված ապահակամարտեցման (դեկոնֆլիկտացիա) մեխանիզմների ստեղծումը
  • ինտեգրված զինվորական-ոստիկանական-քաղաքացիական թիմերի ձևավորումը, վերապատրաստումը, վերազինումը և գործառնական համակարգումը
  • Խաղաղապահների արհեստավարժության և էթնո-մշակութային-կրոնական իրազեկության շարունակական բարելավումը
  • խաղաղարար ուժերի ներգրավման կանոնների համար ճկուն հնարավորությունների ստեղծումը
  • թափանցիկություն և նրանց գործունեության շարունակական մշտադիտարկումը/մոնիտորինգ/
  • ազգային կոնտինգենտների կամ խմբերի համար նյութատեխնիկական ապահովման համակարգումը՝ երկրորդական դերերի բաշխման և տեղական կապալառուների ծառայություններից օգտվելու սկզբունքների առավելագույն կիրառմամբ
  • խաղաղապահ առաքելությունների ֆինանսավորման ֆունկցիոնալ և ծախսային ցուցանիշների թափանցիկության բարձրացումը
  • առաջավոր տեխնոլոգիաների կիրառումը

Միջազգային անվտանգության ապահովման ոլորտում շահերի և նպատակների համընկնումը թելադրում է անհատական և հավաքական ​​ ներուժի շարունակական զարգացում խաղաղություն և կայունություն պահպանելու համար` ինչպես համաշխարհային և տարածաշրջանային տերությունների, այնպես էլ սահմանափակ ռազմական հնարավորություններ ունեցող երկրների կողմից: Հայաստանը նույնպես հավատարիմ է այդ մոտեցմանը:

Արդեն ավելի քան երկու տասնամյակ գտնվելով անկայուն և անկանխատեսելի անվտանգային իրավիճակում, երբ «պատերազմ» և «խաղաղություն» հասկացությունները բավական երերուն են, Հայաստանը, պաշտպանական կարողությունների հետևողական զարգացմանը զուգահեռ, ավելացնում է խաղաղության և միջազգային անվտանգության պահպանման իր ազգային կարողությունները:

Հայաստանը, լինելով միջազգային անվտանգության և կայունության արժեքը գործնականում ճանաչած երկիր, վերջին 15 տարիների ընթացքում խաղաղապահության ոլորտում կուտակել է լուրջ փորձ, որն սկսվել է Կոսովոյում և Իրաքում: Ներկայում հայկական խաղաղապահ ուժերը ներկայացված են չորս միջազգային առաքելություններում:

Մենք նաև հետևողականություն ցուցաբերեցինք լայնածավալ ճգնաժամի պայմաններում գտնվող տարածաշրջաններում դրական փոփոխությունների նպատակով օգնություն տրամադրելու հարցում, ինչը դրսևորվեց Սիրիայում վերջերս մեկնարկած մեր Ազգային մարդասիրական առաքելությամբ, որի որոշումը կայացվել է ընդունող երկրի՝ սիրիական կառավարության պաշտոնական դիմումի հիման վրա, ինչպես նաև  Հալեպի հայ համայնքի և տեղի կրոնական առաջնորդների խնդրանքով և Ռուսաստանի Դաշնության պաշտպանության նախարարության աջակցությամբ, ինչի համար շնորհակալ ենք ՌԴ կառավարությանը:

Մասնավորապես, այս տարածաշրջանում հայկական մարդասիրական առաքելության իրականացումը հիմնավորված է Մերձավոր Արևելքում հայկական ներկայության պատմական գործոնով և մեր արմատները Մերձավոր Արևելքում պահպանելու ցանկությամբ` հաշվի առնելով վերջին ավելի քան տասը տարվա անկայունության դառը փորձը, ինչի հետևանքը դարձավ Իրաքից հայերի զանգվածային արտագաղթը:

Մարդասիրական առաքելությունը ներառում է բժշկական անձնակազմ և ականազերծող մասնագետներ, որոնք, իրենց ռուս գործընկերների հետ համագործակցությամբ, օգնություն են ցուցաբերում երկարատև պատերազմից տառապող Սիրիայի Արաբական Հանրապետության բնակչությանը:

Հայաստանի Հանրապետությունը մտադիր է շարունակել իր ներդրումը ՄԱԿ-ի կողմից արտոնված տարբեր ձևաչափի խաղաղապահ գործողություններին՝ տարբեր աշխարհագրական, կլիմայական, էթնիկ և կրոնական միջավայրերում: Այդ նպատակով մենք պատրաստ ենք օգտագործել մեր ողջ ներուժը, և, առաջին հերթին՝ դաշտային հոսպիտալն ու ինքնաշեն պայթուցիկ սարքեր ականազերծողներին:

Վերջում կցանկանայի հավաստիացնել, որ Հայաստանը հանդես է գալիս որպես ջատագով միջազգային իրավունքի նորմերի և ազատ ընտրության իրավունքի հավասարազոր կիրառման, ողջամիտ գլոբալացման և միջազգային անվտանգության ճարտարապետության, որը հիմնված է ուժի և առավելապաշտական ​​մոտեցումների, ատելության հռետորաբանության և ռազմատենչ հայտարարությունների վրա խարսխված քաղաքականության բացառման վրա:

Ինչպես ասում էր միջազգային հարաբերությունների առաջատար մասնագետներից մեկը՝ «փորձելով իրականացնել իրենց իդեալիստական ​​և իրատեսական նպատակներն արտաքին քաղաքականության մեջ, պետությունները պետք է իրենց ուժը համատեղեն բարոյական սկզբունքների հետ, իսկ սեփական արդարությանը հավատը ՝ չափավորել ողջամտությամբ»:

Շնորհակալություն ուշադրության համար»:


RSS

Szukaj

Linki

Telefonia

Reklama

Administracja

Group & Page

Back Links

Stats