May 27, 2017

Filmy

Książki

Humor

Kuchnia Ormiańksa

Aktualności

Waluta

Armenia

edit SideBar

AsbarezNews

Asbarez English version

RSS feed: Asbarez - Armenian

Մայիս 28ն Ու Իր Խորհուրդը

bedikian

ԳԷՈՐԳ ՊԵՏԻԿԵԱՆ

 

Նախակրթարանի սեղաններէն մեր միշտ մեծ փափաքն ու երազը եղած է տեսնել մեր հայրենիքի անկախ եւ ազատ վիճակը: Ու այդ սրբազան երազանքը, իբրեւ տարագիր, ուր որ գացած ենք, մեզի հետ պտըտցուցած ու փայփայած ենք:

Սրբազան երազանք մը, որուն անհրաժեշտութիւնը, մեր արեան ուժով ընկալած ենք,  որովհետեւ մեզի համար անսակարկելի արժէք է մեր երկրին անկախութիւնը:

Ու այսօր՝ ահա Մայիսի 28ը, որ է եւ կը մնայ մեր պատմութեան ամէնէն նշանակալի թուականներէն մէկը: Մէկ խօսքով՝ մեր երկրի երկար ատենէ ի վեր սպասուած ու երազած անկախութեան ձեռքբերումը: Բաղձալի եւ նոյնքան ալ իրական:

Ու ի՞նչ է հայրենիքը եթէ ոչ դարերու երկայնքին մեր ժողովուրդին ապրած այն հողը, որ ունի յաւերժական արժէք: Եւ աւելին՝ անոր անկախութիւնն ալ՝ զայն պահող ոգին է:

Իբրեւ այս երկրագունդի վրայ ապրող եւ շնչող հայեր, մեզի համար, 20րդ դարու սկիզբին մեր պետականութեան վերադարձը, մեր վերջին շնչառութիւնն էր, եթէ կ՛ուզէք:

Անոր համար, 1918 Մայիս 28ի Ա. Հանրապետութիւնն ու հայրենիքի ազատ ու անկախ իրավիճակը մեր երջանկութիւնն է: Որովհետեւ անիկա թէեւ ծնունդ առած էր արիւնով եւ սուրով, սակայն եւ այնպէս ծնած էր մեր ժողովուրդի ազատ ապրելու կամքէն եւ վճռականութենէն:

Արդեօք կա՞յ աւելի մեծ երջանկութիւն, քան երկրիդ ազատութիւնը: Ճակատագիրի բերումով, դարերով զրկուած ապրած էինք անկէ: Բազմաթիւ սերունդներ երազած էին իրականացած տեսնել Հայաստանի անկախ պետականութիւնը: Մեր ժողովուրդին համար միշտ առաջնահերթ եղած էր հայրենի պետականութեան վերահաստատումը, անոր ազատ ու անկախ կեանքը: Ահա հայութեան քաղաքական իղձը, երկրի մը ու անոր ժողովուրդին ազատ ապրելու եւ անկախ կամքով իր ուղին ընտրելու եւ բարգաւաճելու հիմնական նախադրեալը:

Մինչեւ Մայիս 28, 1918, մեր պատմութիւնը վեց դարեր ապրեցաւ, օտարին եւ օտարներու լուծին տակ: Այս առումով, անկիւնադարձային եղաւ այս անկախութեան տիրանալը, որովհետեւ հայութիւնը իր ազատ հայրենիքին մէջ, իր սեփական պետական տունը շինելու կարելիութիւնը ունեցաւ, ու այս բոլորին իբրեւ հարազատ արդիւնք, Հայաստանը դարձաւ հաստատ անուն մը համաշխարհային ընտանիքէն ներս, գրաւելով իր արդար տեղն ու դիրքը աշխարհի քարտէզին վրայ:

Այսօր հայ ժողովուրդի ամենամեծ տօնն ու օրը, իր հայրենիքի առաջին անկախութեան օրն է: Ու հայ ժողովուրդը պատիւ իրեն, ամբողջ աշխարհին զարմացուց իր մղած երեք ճակատագրական ճակատամարտերու սխրանքով:

Ու մնացեալը պատմութիւն է եւ պատմութիւնը տակաւին կենդանի է մեր բոլորին միտքերուն մէջ:

Բառերով անհնար է արտայայտել այն ուրախութիւնն ու հպարտութիւնը, որ մեզի պարգեւեցին Ղարաքիլիսայի, Բաշ Ապարանի եւ Սարտարապատի հերոսներն ու հերոսամարտերը: Երկրի մը անկախութիւնը ձեռք կը ձգուի թէ՛ արեան գինով եւ թէ մեծ եւ զոհաբեր աշխատանքով ու անսակարկ նուիրում է պայմաններով:

Մեր ժողովուրդի դարերու վրայ երկարող պատմական ուղին նաեւ կ՛ապացուցանէ, որ մենք արժանի ենք ունենալու մեր անկախ եւ ազատ երկիրը, մեր հզոր բանակն ու մշակոյթը:

Իսկ այսօր: Այսօր ալ ունինք անկախ Հայաստան, եւ մանաւանդ՝ ազատագրուած Արցախ: Եւ երջանիկ ու հպարտ ենք, որ մեր ազգի անձնազոհ զաւակները, առանց ջանք ու եռանդ խնայելու, իրենց կեանքը նուիրաբերեցին այս նոր յաղթանակին համար:

Այսօր այլեւս Հայաստանը վերացական անուն մը կամ հայրենիք մը չէ բոլորիս համար: Անիկա քառորդ դարէ ի վեր այլեւս Խորհրդային ալ չէ: Առանց Մայիսեան յաղթանակին այսօր իր գոյութիւնը կասկածելի պիտի դառնար:

Հայրենիքը միշտ ալ կարելի է հեռուէն սիրել: Բայց իբրեւ հայ, իւրաքանչիւրս պարտաւոր ենք մեր հայրենիքը երկիր դարձնել: Երկիր, ուր ամէն մարդ կրնայ տեսնել իր ապագան, փոխանակ օտար ափերուն վրայ զայն երազելու:

Հաստատապէս, մենք այն երջանիկ սերունդին կը պատկանինք, որուն բախտ վիճակուեցաւ տեսնել Հայաստանի բաղձալի երկրորդ հանրապետութիւնը: Մեր մեծերը միշտ երազած էին զայն տեսնել եւ այդ ոգիով մեզի դաստիարակած ու այդ մաքուր ու սուրբ ոգին ալ մեզի ժառանգ ձգած: Ուստի,  մեզի կը մնայ շենցնել մեր երկիրը ու զայն դարձնել իսկապէս դրախտավայր մը:

Կը ցաւինք, որ այս օրերուն բազմաթիւ երեւոյթներ ստուեր կը ձգեն մեր անկախ պետականութեան վրայ, նոյնիսկ խամրացնելով անոր անկախութեան արժէքը: Այլ խօսքով՝ այսօր մեզմէ շատերու մօտ հայրենասիրութեան պակասը զգալի է: Կարծես հայրենի հողին վրայ շատերու մօտ պակսած է ներշնչող եւ ոգեւորող մթնոլորտը: Անոր համար շատեր կը հեռանան եւ կամ կը մտածեն հեռանալ փոխանակ մասնակցելու հայրենիքը աւելի բարեկեցիկ դարձնելու ճիգին: Շատ յստակ է, որ երկրի վերնախաւն ալ իր արդար բաժինը ունի այս տխուր իրականութեան մէջ:

Կրկնութեան գնով կը շեշտենք, որ  իւրաքանչիւր հայորդիի հայրենասիրութիւնը կախուած է իւրաքանչիւրի գիտակցութենէն եւ որ իր կարգին ատաղձ ունի Հայաստանի ապագային հետ: Միշտ ի մտի պէտք է ունենալ, ու մանաւանդ չմոռնալ, որ մեր ժողովուրդի ամէնէն մեծ ձեռքբերումը մեր հայրենիքի անկախութիւնն էր, անկախ պետականութիւնն էր, եւ յատկապէս Արցախի ազատագրումն էր:

Անկախութեան այս գեղեցիկ ու պատմական տօնին առթիւ մաղթանքս է, որ մեր ժողովուրդը հայրենասիրութիւնը սոսկ իբրեւ պարզ բառ եւ կամ ալ բերնի ծամօնի չվերածէ, այլ նոյնիսկ իր զաւակները դաստիարակէ այն մտայնութեամբ ու ոգիով, որ հայրենիքը պէտք է պահել ու պահպանել աչքի լոյսի նման, որովհետւ վերջ ի վերջոյ մեր երկրի անկախութիւնը ձեռք ձգուած ու նուաճուած է մեր ժողովուրդի զաւակներուն արեան գինով:

Պէտք է նաեւ ունենալ այն հոգեբանութիւնը որ իւրաքանչիւր հայ պարտաւոր է այս երիտասարդ հանրապետութեան թեւ ու թիկունք կանգնիլ անսակարկ, ու հաւատալ, որ մենք հզօր ենք, երբ միասնական ենք: Վկայ՝ Արցախը:

Այդ միասնութեամբ է, որ մենք միայն կրնանք ներքնապէս եւ արտաքնապէս զորացնել մեր հայրենիքը, ու այլեւս կարիքը չենք ունենար խնդրելու եւ կամ որեւէ երկրի դուռը թակելու, որ ճանչնան մեր դատը, Հայոց Ցեղասպանութիւնն ու մեր պահանջատիրութիւնը:  Նոյնիսկ այս մէկը պիտի պարտադրէ որ մեծերը մեր դաշնակիցներն ու թշանմիները մեզի հետ հաշուի նստին համահաւասար:

Մեծ պատիւ պէտք է համարել ապրիլ անկախ Հայաստանի հանրապետութեան մէջ, որ ունի իր ուրոյն դիրքն ու տեղը, իր հզօր բանակն ու հպարտ դրօշակը երկրագունդի վրայ:

Վստահ եմ, որ իմ սերունդս եւ մեզմէ ետք եկող սերունդներն ալ մեզի նման շատ հպարտ պիտի զգան ու հաւատան անկախ հայրենիք մը պահելու եւ պաշտպանելու գաղափարին, չլքեն զայն եւ առողջ ու հայրենաշէն գաղափարներով անոր նոր ապագան կերտեն, նոր տնտեսութեամբ եւ առողջ քաղաքականութեամբ նոր Հայաստան վերստեղծեն: Իսկ հիմա, ներկայիս մեր երկրին շուրջը, լուրջ շարժումներ ու փոփոխութիւններ սկսած են կատարուելու: Ականջ պէտք է տալ աշխարհի խաղերուն, ու պատմութենէն դասեր քաղել:

Մաղթանքս է, որ ապահովութեան եւ խաղաղութեան մէջ ապրի մեր հայրենիքը իր ժողովուրդով: Ու այս առթիւ ծունկ մը աղօթ ու խունկ հայրենիքի ազատութեան նուիրրաբերած մեր հերոսներբու յիշատակին, իսկ ապրողներուն ալ՝ ի սրտէ բարի մաղթանքներ:

Այսօր մենք երկիր ենք, մեզի կը մնայ միայն միաւորուիլ միաբանուիլ եւ հզօրանալ, որպէսզի Հայաստանը օտար պետութիւններու սահմանապահ աշտարակ չդառնայ:

Թող բոլոր գալիք տօները ըլլան լիարժէք ապրելու եւ զարգացնելու յիշատակելի տօներ: Եւ յիշեցէ՛ք, անկախութիւնն ու ազատութիւնը կը սկսին, մեր հոգիի ու միտքի անկախութենէն եւ ազատութենէն:

Մայիս 28 է: Այս եւ նման հերոսական յաղթանակներ պահելու եւ ոգեկոչելու մաղթանքներուս կողքին՝ ի սրտէ անկախութեանդ տարեդարձը շնորհաւոր, ո՜վ հայ ժողովուրդ:

 


 

Այս Էջը Կը Հովանաւորէ

SINANIAN DEVELOPMENT, INC.

 


 


ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹԵԱՆ ԾՆՈՒՆԴԻ 100ԱՄԵԱԿԻ ՆԱԽՕՐԵԱԿԻՆ- Միտքի Ու Գաղափարի Հիմերուն Ամրացումը Ազնիւ Մարտահրաւէր

mapofindependentarmenia COLOR

 

 

Ս. ՄԱՀՍԷՐԷՃԵԱՆ

 

28 Մայիս 1918ին ծնունդ առած Հայաստանի անկախ հանրապետութիւնը, կարճ ժամանակի մէջ իր բազմաթիւ իրագործումներով, ո՛չ միայն անջնջելի հետքեր թողած է մեր պատմութեան մէջ ու անժամանցելի պատգամներ ունի իրերայաջորդ սերունդներուս, այլ նաեւ կը հանդիսանայ հանգրուանային կամուրջ մը, որ իրարու կը կապէ մեր ազգային-քաղաքական զարթօնքի ժամակաշրջանն ու Ա. Հանրապետութեան յաջորդած փուլերը։

Մայիսեան Հանրապետութիւնը խորքին մէջ գումարն էր այն զարգացումներուն, որոնք մեր նորագոյն պատմութեան մէջ սկսած են արձանագրուելու Էջմիածինի պատմական ժողովով ու Իսրայէլ Օրիով, կտրած են 18րդ ու 19րդ դարու ճակատագրական հանգրուանները՝ Հայաստանի վրայ ռուսական ազդեցութեան սկզբնաւորումէն մինչեւ Սան Սթեֆանօ ու Պերլին, մինչեւ զինեալ պայքարի ձեւաւորում, կուսակցութեանց կազմաւորում եւ հերոսամարտեր, յանգելու համար Ցեղասպանութեան յաջորդած Սարդարապատին ու Բաշ Ապարանին, որոնք սեփական բազուկին վստահելով՝ ազգային պետութիւն կազմելու եւ պահպանելու պատգամը մարմնաւորեցին։ Այս իմաստով, Հայաստանի անկախ պետականութեան ծնունդը թագադրումն էր մօտաւորապէս երկուք ու կէս դարու հոլովոյթի մը եւ մեկնակէտը՝ նոր դարաշրջանի մը։

1918ի հանրապետութիւնը բիւրեղացուց ազգային շօշափելի արժէքներ՝ բանակ, պետական կառոյցներ ու հաստատութիւններ եւ դեռ՝ շատ ու շատ բաներ, իսկ 1919ին, արեւմտահայոց ներկայացուցիչներուն խորհրդարան մուտքով, կենսական ու գործնական առաջին քայլը առնուեցաւ Միացեալ Հայաստանի արարման ճամբուն վրայ. Միացեալ Հայաստանի տեսլականը այդ օրերէն մեզի հասած գլխաւոր կտակներէն մէկն է, ու մենք լծուած ենք անոր կենսագործման։ Վկայ՝ Արցախի մէկ մեծ մասին սեփական բազուկներով Հայաստանի վերամիացումը…

Հայաստանի անդրանիկ հանրապետութեան կամուրջի դերը կարելի է տեսնել մեր Դատի իրականացման ճամբուն առնուած այն քայլերուն մէջ, որոնք յաջորդեցին Հայաստանի խորհրդայնացման հանգրուանին, նախ՝ Ազգերու Լիկային ու միջազգային այլ բեմերու վրայ քաղաքական աշխատանքով, անոնց հիմամբ՝ ՄԱԿի մակարդակին վրայ մեր Դատին հետապնդման վերականգնումով՝ 1965ի նախօրեակին ու անկէ ետք, մասնաւորաբար 70ական տարիներէն սկսեալ, ապա նաեւ հակաթուրք ուժական պայքարով, որուն նորագոյն արձագանգը եղաւ ու կը մնայ Արցախեան Ազատամարտը։ Եթէ Սարդարապատն ու 1918ի Հայաստանին ստեղծումը մարմնաւորումն էին «երբ չի մնում ելք ու ճար, խենթերն են գտնում հնար» խօսքին, տարբեր չէր, այսօր ալ տարբեր չէ խորքն ու իմաստը Արցախի մէջ մղուող ճակատումներուն ու ինքնապաշտպանական հերոսամարտերուն, որոնք չեն համապատասխաներ քաղաքական աշխարհի «տրամաբանական հաշիւներ»ուն, «մեծեր»ու կողմէ ինքնորոշում եւ սեփական ճակատագիրի տնօրինում հետապնդող ժողովուրդներուն պատրադրուող «տարազներուն», այլ ընդհակառակն, գործնապէս տակն ու վրայ կ՛ընեն այդ հաշիւները, կը մարմնաւորեն «մենք չենք ուզեր ազատ կամքի բռնութիւն» երգի ոգին։

***

Դժուարին պայմաններու մէջ ծնունդ առաւ մեր հանրապետութիւնը եւ կուրծք տուաւ դաժան շրջապատի մը. ան իր կեանքն ու հետքեր ձգած իրագործումները կերտեց մէկ կողմէ՝ դրացիներու հետ ճակատումներու, իսկ միւս կողմէ՝ գաղթականներու մեծաթիւ ներկայութեան հետեւանքով՝ տնտեսական կրկնակօրէն ծանր վիճակը բարելաւելու կամքով, առանց մոռնալու քաղաքական-դիւանագիտական բեմերուն վրայ պարտադրուած անբաղձալի ազդեցութիւնները՝ «թրքական սալն ու պոլշեւիկեան մուրճը»։

Բնականաբար կարելի չէ, պէ՛տք չէ պատմական որեւէ ժամանակաշրջան բաղդատութեան դնել այլ ժամանակաշրջանի մը հետ, որքան ալ որ նմանութեան գիծեր տեսնուին հինին ու նորին միջեւ, սակայն նաեւ հրամայական է անցեալի պայմաններուն իրազեկութիւնն ու անոնց լոյսին տակ նորին, այժմէականին գնահատումը։ Եթէ ա՛յս մօտեցումով դիտենք մեր այսօրը, դժուար չէ տեսնել, որ անկախ հանրապետութեան վերականգնումէն ասդին, այսինքն՝ վերջին 25 եւ աւելի տարիներուն, Հայաստան ու մեր ժողովուրդը այսօ՛ր ալ կը դիմագրաւեն դաժան կացութիւններ, որոնք հետեւանք են արտաքին ու շրջանային հարկադրանքներու, տակաւին՝ ներքին վիճակը բարեփոխելու ձգտող քայլերուն ու անոնց դիմաց կանգնող ներքին արգելակներուն։ Հայաստան այսօ՛ր ալ իր դիմաց ունի թուրք ու ազերի թշնամին, որոնք ուղղակի եւ անուղղակի միջոցներով պատերազմական վիճակի մէջ կը պահեն մեր հայրենիքն ու անոր բնակչութիւնը, սրտի անկանոն տրոփումներ կը պատճառեն հայրենիքի վիճակով տագնապող արտերկրի զաւակներուս։

Աշխարհի ճակատագիրը տնօրինելու լծակները մենաշնորհի վերածող մեծերը այսօ՛ր ալ առաւելաբար շահադիտական տրամաբանութեամբ, եւ ո՛չ թէ ազգերու ինքնորոշման ու տարրական իրաւունքներու պաշտպանութեան-յարգումին տրամաբանութեամբ կը վարուին մեզի նման «փոքր»երու հետ, կոյր կը ձեւանան Թուրքիոյ ու Ատրպէյճանի իշխանութիւններուն անմարդկային ու հակաժողովրդավար վերաբերմունքներուն նկատմամբ, պատրաստ են յարմարագոյն գինով «ծախելու» իրաւատէրն ու արդարը։ Այս իմաստով, Հայաստանը շրջապատող ու մեր պետութեան ներուժը կլանող շրջանային ու միջազգային կացութիւնները նո՛յնքան դաժան են ու, տակաւին, մատնուած են մաֆիական շրջանակներու «խիղճ»ին. այս վիճակը կարելի չէ՛ ու պէտք չէ՛ մտահան ընել, երբ կը փորձենք գնահատել կամ քննադատել հայրենի իշխանութիւններուն վարած քաղաքականութիւնը։ Այլ խօսքով, բացասական վիճակներուն մէջ պէտք է լաւ կշռադատել արտաքին հարկադրանքներուն հետեւանքներն ու անոնց հետ քայլ պահելու կարգ մը ազդեցիկ իշխանաւորներու վարմունքը, որ յաճախ զանոնք կ՛առաջնորդէ մասնակի շահերու հետամտութեան այն ուղին, որ իբրեւ «բնական ընթացք» սկսած է նուիրագործուելու թէ՛ մեր հայրենիքին եւ թէ ընդհանրապէս աշխարհի մեծ ու փոքր երիրներու մէջ, վիճակ՝ որ ոչ մէկ արդարացում կամ մեղմացուցիչ դէպ յանցանաց ունի։ Այլ խօսքով, եթէ Միացեալ Նահանգներու, Ռուսիոյ, Թուրքիոյ եւ եւրոպական ու ասիական երկիրներու մէջ փոքրամասնութեան մը տիրակալութիւնն ու մենաշնորհներու դրութիւնը «վաւերական» կը դառնայ «օրինական» միջոցներով՝ ի նպաստ նիւթական հզօրանքները իրենց ձեռքերուն կեդրոնացնող փոքրամասնութեան մը, մեր հայրենիքին ու մեզի նման պայքար մղող ժողովուրդներու-երկիրներու մէջ նման «օրինականացում» չի կրնար արդարացուիլ, հանդուրժողոււթեամբ դիտուիլ։

Ահաւասիկ ա՛յս իրողական պայմաններուն մէջ է որ ծնունդ առաւ մեր վերանկախացման ու Արցախի վերատիրացման շարժումը՝ 80ական տարիներու վերջերուն, կտրեց բազմաթիւ ճակատագրական հանգրուաններ եւ մեզ հասցուց այսօրուան։ Եթէ Մայիսեան Հանրապետութիւնը ծնունդ առաւ հազիւ 12,000 քառ. քլմ. տարածութեամբ եւ, հակառակ պարտադրուած անհաւասար կռիւներու՝ յաջողեցաւ սեփական բազուկո՛վ  նուաճել հայկական տարածքներ, Սեւրի դաշնագիրով քաղաքական ժառանգ մը թողուց Արեւմտեան Հայաստանի կարգ մը բաժինները Հայաստանի Հանրապետութեան վերամիացնելու իմաստով, Սեպտեմբերեան Հայաստանը այդ կտակին տէր ու կատարողը եղաւ՝ Արցախին վերատիրանալով, հակառակ շրջափակման ու փրոթոգոլներուն ձախորդ ուղեգիծին։ Վերջին շրջանին, մէկէ աւելի գիծերու վրայ արձանագրուեցան ռազմական ու քաղաքական-դիւանագիտական նոր նուաճումներ ալ, թէեւ անոնք մնացին արցախեան զարգացումներուն եւ ներքին քաղաքական բեմի իրադարձութեանց լուսանցքին վրայ։ Մէկ կողմէ՝ Իրանի հետ գործակցական յարաբերութեանց բարելաւումը, միւս կողմէ՝ Վրաստանի հետ գործակցական գիծերու բացումը, ու տակաւին՝ եւոպական դաշտին մէջ ձեռք բերուած յառաջդիմութիւններ, Չինաստանի ու Արաբական Ծոցի ուղղութեամբ կատարուած յառաջդիմութիւններ կարելի չէ աննկատ թողուլ եւ բաւարարուիլ անոնց լոկ առեւտրական երեսով։ Ապրիլեան պատերազմը այլապէս դրաւ դրական կնիքներ՝ թէ՛ Հայաստանի եւ թէ Սփիւռքի հայութեան կեանքին մէջ, հակառակ անոր, որ այդ օրերուն ու անկէ ետք ստեղծուեցան նաեւ բացասական պատկերներ, ինչպէս սահմանային փոքր տարածքի մը կորուստն ու փոխ-զիջումներու տրամաբանութեան սեղան վերադարձը. պէտք է անգամ մը եւս շեշտել, որ յատկապէս հող զիջելու ընտրանքը մերժուած է ու մերժելի կը մնայ հայութեան համար, որ տէրն է ամբողջական Հայաստանի վերականգնումի կտակին ու հաւատարիմ՝ այդ երթին։

Արցախի մէջ 2016ի Ապրիլին ու անկէ ասդին օր աւուր շարունակուող ճակատումներն ու ազերիական ոտնձգութիւնները անգամ մը եւս ապացուցեցին, որ «օտարէն մեզ ֆայտա չկայ», մեր թիւֆէնքը մե՛նք պէտք է սազենք…։

Եթէ արտաքին գիծերու վրայ վերը յիշուած իրագործումները կը դիտենք արտաքին ու շրջանային գետիններու վրայ նուաճումներու անկիւնէն, կարելի է այս սիւնակին մէջ տեսնել նաեւ խորհրդարանական վերջին ընտրութիւններն ու աւելի քան վեց ամիս առաջ կազմուած կառավարութեան սկզբնաւորած բարեշրջական քայլերը, որոնք հրապարակ եկած են երկրի տնտեսական-ընկերային վիճակը բարեփոխելու եւ ապօրինի կացութիւնները սրբագրելու հաւաստիքներով։ Այսուհանդերձ, զանգուածին համար կը մնան մեծ հարցականներ, թէ՝ նախագահական դրութենէ խորհրդարանականի անցումը, օրէնքի գերակայութեան ու մենաշնորհներու սահմանափակման հետամտութիւնը որքանո՞վ թարգմանութիւն պիտի գտնեն… շպարայինէն անդին։ Փաստօրէն, կատարուած խոստումներ կամ ճամբաներու կուպրապատման պէս աշխատանքներ բարենիշի պէտք չէ սպասեն, որովհետեւ անոնք կ՛իյնան ժողովուրդին ու երկրին ընթացիկ կեանքը բարելաւելու պետութեան ամէնէն պարզ պարտականութիւններուն ճամբուն մէջ։ Սպասելի է, աւելի՛ն՝ հրամայական է, որ Հայաստան-Արցախ երկրին կարողականութիւնները ի սպաս դրուին ժողովուրդի զանգուածին, քաղաքին ու գիւղերուն՝ հաւասարապէս, որպէսզի հայն ու մանաւանդ երիտասարդ սերունդը կարենայ երկու աչքերով իր ապագան տեսնել հայրենիքին մէջ, իր ներուժը դնէ սեփական ընտանիքին ու անոր ճամբով՝ հայրենիքին բարգաւաճման, կարճ ժամանակի մէջ վերջ դրուի արտագաղթի հիւծող ալիքներուն, երկիրը այսօրուան աշխարհին թելադրած ամէնէն տարրական միջոցներն ու դիւրութիւնները ընծայէ իր բոլոր զաւակներուն։

Ուրախալի է, օրինակ, որ Իրանի սահմանին վրայ պիտի ստեղծուի «ազատ գօտի», արաբական ու եւրոպական երկիրներէ ներդրումներ պիտի ապահովուին, սակայն աւելի՛ կարեւորը՝ ստեղծուող այս ասպարէզները չգործեն միայն ի նպաստ մենաշնորհեալ խմբակներու եւ զանոնք հովանաւորող օտար խմբակներու, ինչպէս որ է վիճակը երկրի բնական հարաստութեանց ու ճարտարարուեստի-երկրագործութեան որոշ կալուածներու շահագործման, այլ անոնցմէ գոյանալիք նիւթական եկամուտներէն արդար բաժին հասնի պետութեան ու անոր ճամբով՝ գործածուին քաղաքաշինական ու գիւղաշինական ծրագիրներու, որակական բարեւաւում յառաջ բերեն ենթակառոյցին ու զանգուածներու կենցաղային վիճակին մէջ։

***

Իբրեւ հաւատարիմ ժառանգորդը Մայիսեան Հանրապետութեան, այսօր մեր հայրենիքն ու ժողովուրդը, նա՛եւ աշխարհացրիւ հայութիւնը կը կանգնին այլ հրամայականի մը դէմ յանդիման։ Այդ ալ՝ գաղափարական մթնոլորին՝ Միտքին վերականգնումն է մեր հայրենիքին մէջ ու անոր ճառագայթումը, արտացոլացումը՝ աշխարհացրիւ հայութեան կեանքին մէջ։

Պետական կառոյցներու, բանակին ու կրթական հաստատութեանց վերականգնումին, «ազգայնացման» ու բարելաւման ճիգերը պէտք է ունենան ուժեղ յենարան մը՝ գաղափարական ենթահողը. այս նախադրեալը եղած է ու կը մնայ մեր անկախ հայրենիքին խոցելի վիճակներէն մէկը։ Քառօրեայ պատերազմէն ետք ու մասնաւորաբար անոր տարեդարձի օրերուն, հայրենի պետութիւնը հրապարակ եկաւ ժողովրդային բանակի գաղափարով, ցուցահանդէս կազմակերպեց ու զէնքն ու զինամթերքները շօշափելի դարձուց աշակերտներուն, երիտասարդներուն եւ ընդհանրապէս ժողովուրդին։ Սա դրական զարգացում է, եթէ չմնայ խորհրդարանական ընտրութեանց օրերուն տեղի ունեցած բազմաճիւղ քարոզչութեան պարունակին մէջ։ Անկէ աւելի՛ կարեւորը՝ վերականգնումն է ազ-գային-ընկերային գաղափարներուն, եւ այդ՝ ոչ միայն պատմական հերոսներու այլապէս դրական, բայց սահմանափակ-սահմանափակող պատգամներուն դիտանկիւնէն, այլ պատմական-ընկերաբանական ամէնէն լայնածիր պարունակին մէջ։

Պէքտ չունինք շատ ետ երթալու. հազիւ երկու ամիս առաջ, ընտրութիւններու նախօրեակին ու անկէ ետք, բազմաթիւ ձայներ բարձրացան, եւ՝ արդարօրէն, մատնանշելու համար, որ ընտրապայքարը առաւելաբար «առեւտրական» տրամաբանութեամբ մղուեցաւ, շահակցական, մասնակի շահերու-վնասի մօտեցումով պատասխանատուներ կառավարական եւ կուսակցական պաշտօններէ-դիրքերէ հեռացան, դաշինքներ կազմուեցան նոյն տրամաբանութեամբ եւ երկար ատեն պաստառներ գրաւող դէմքեր մէկ օրէն միւսը աներեւութացման մատնուեցան։ Այս բոլորին մէջ, ամէնէն դրական զարգացումը, վստահաբար, «խաղաղութեան դիմաց հողային զիջում»ի տրամաբանութեան պարտութիւնն էր ու զայն դրօշի վերածողներուն մերժումը, սակայն ատիկա հազիւ թէ կարելի է դիտել ազգային գաղափարաբանութեան պարունակին մէջ։ Անդին, անյետաձգելի հրամայական է Հայաստանի մէջ ԸՆԿԵՐԱՅԻՆ ԱՐԴԱՐՈՒԹԻՒՆ խոստացող դրութեան մը հիմնաւորումը, որուն գլխաւոր ու ամէնէն կենսական աղբիւրը՝ այդ առաջադրանքին մարմին տուող համակարգերու իրականացումն է։

Հայաստանի անկախութեան վերահաստատումէն ասդին, շուկայական տրամաբանութիւնն ու դրամատիրական ներածուած ա՛ն-գաղափարականութիւնը իրենց մականին ենթարկած են իշանութի՛ւնն ալ, տնտեսութի՛ւնն ալ, ժողովո՛ւրդն ալ։ Համայնավարական դրութեան 70 տարիները հզօր ազդեցութիւն ունեցան Գաղափարին քայքայման մէջ, որովհետեւ այլապէս զանգուածներու բարիք խոստացող՝ «աշխատաւորներ բոլոր երկիրներու, միացէ՛ք» նշանախօսքով ճամբայ ելած դրութիւնը վերածուած էր չյայտարարուած դրամատիրութեան մը ամէնէ՛ն տխրահռչակ ձեւին, ու այսօր, երբ Հայաստանի կամ աշխարհի տարբեր երկիրներու մէջ խօսք կ՛ըլլայ ընկերվարութեան մասին, ատիկա կը դիտուի համայնավարութեան ձախողած դրութեան պրիսմակէն, անկախ այն իրողութենէն, որ Եւրոպայի մէջ թէ այլուր, ընկերվարութեան դրօշին տակ տասնամեակներ շարունակ բարիք բերած կուսակցութիւններ ու խմբաւորումներ վերջին տասնամեակներուն իրենց կարգին ինկած են Գաղափարը խորտակողի ընթացքին մէջ. Ֆրանսայի նախագահական վերջին ընտրութեանց մէջ պատմական կուսակցութիւններու, աւանդական մրցակիցներու աղաղակող ձախողութիւնը պերճախօս վկայութիւն եղաւ։ Հայաստանի մէջ թէ այլուր, զանգուածները կը տարուին մտածելու, որ գաղափարները հիմք գործածող դրութիւննե՛րն են որ սխալական են, ձախողութիւններու, ահաւոր անհաւասարութիւններու պատճառը, մինչդեռ անոնց սխալ կիրարկումը, աւելի՛ն՝ մարդոց ու երկիրներու կեանքէն անոնց վանո՛ւմն է աղէտալի վիճակներու պատճառը։ Աւելի պարզօրէն բացատրելու համար, կրնանք տալ օրինակը կրօնական վարդապետութեանց ձախողեցման։ Կանուխ միջնադարէն սկսեալ, քրիստոնէութեան անունով խաչակրութիւններն ու մինչեւ 20րդ դարու վերջերը՝ եւորպական բազմաթիւ երկիրներու մէջ քրիստոնէութեան անունով մղուող արիւնալի հակամարտութիւնները չեն կրնար մթագնել այս վարդապետութեան մարդկային ու մարդացնող-մարդկայնացնող արժէքները, ինչպէս որ այսօր, Միջին Արեւելքի, Հնդկաստնի, Աֆղանիստանի ու Ծայրագոյն Արեւելքի կարգ մը երկիրներու մէջ շարունակուող ահաւոր ոճիրները պէտք չէ դիտել մահմետական, հնդկական եւ այլ կրօնքերրու վարդապետութեանց ձախողութեան բովանդակութեան մէջ։

***

Այսօր, երբ մօտաւորապէս 100 տարուան հեռաւորութենէ կը դիտենք Հայաստանի Հանրապետութեան հիմնադրութիւնը, կը կանգնինք մեր պատմական հողերուն վրայ անկախ պետականութեան հիմնադրութեան 100րդ տարեդարձի նախօրեակին, ազգովին՝ իբրեւ իշխանութիւն, կուսակցոււթիւններ, միութիւններ, ազգային հաստատութիւններ եւ, մէկ խօսքով, հայութեան կեանքին մասնակից որեւէ միաւորի մասնիկներ, կը գտնուինք բազմերես մարտահրաւէրներու դիմաց, որոնք չեն գար միայն արտաքին անբարենպաստ ու երբեմն մեր կամքէն անդին զարգացող պատճառներէ, այլ պէտք է անդրադառնանք, իրազեկ դառնանք, որ մեր հայրենիքին վերականգնումի եւ ժողովուրդին ապրուստի-կեանքի բարելաւման բազմաթիւ լծակներ կը գտնուին բացառապէս մեր ձեռքերուն մէջ։

Միտքի՛, իսկական մտաւորականութեա՛ն վերարժեւորումն ու վերականգնումը կարեւոր ենթահող են այս իմաստով, սակայն գաղափարը, ինքնին, չ՛երաշխաւորեր բարեշրջումն ու զարգացումը։ Նոյնքան կարեւոր է հայրենիքի շահերն ու ազգային երազները պարփակող ճշմարիտ գաղափարներու գործնական քայլերով կիրարկումը։ Որքա՜ն դիւրին է թուղթի վրայ գեղեցիկ ծրագիրներ արձանագրելը, որքա՜ն դիւրին է անոնց հիմամբ ժողովուրդը խոստումներով օրօրելը…։ Սակայն այդքան ալ դժուար չէ այդ բոլորին կենսագործումը, երկար կամ կարճ ժամկէտներով գործնական ծրագիրներու կիրարկումը։ Հայրենաշինութիւն եւ պետութեան կառուցման առաջադրանքները կ՛անցնին աղքատութեան ու արտագաղթի ախտերուն դարմանումէն։

Պաշտօնական, կիսապաշտօնական ու միջազգային տեղեկագիրներու համաձայն՝ Հայաստանի բնակչութեան մէջ աղքատներու համեմատութիւնը կը տարուբերի 24 առ հարիւրէն… 75 առ հարիւրի միջեւ։ Հայաստանի պետական պարտքը հասած է 6 միլիառ տոլարի (ու եթէ ընդունինք, որ բնակչութեան թիւը 3 միլիոն է…) եւ, տնտեսագէտներու նախատեսութեամբ՝ հակամէտ է մագլցումի։ Դեռ երէկ, Երեւանի քաղաքապետական խորհուրդի ընտրապայքարի օրերուն, բարեկեցիկ ու «հնադարեան» թաղամասեր այցելող մրցակիցները, առանց անդրադառնալու, ամէն օր ցուցադրեցին, թէ մայրաքաղաքի՛ն մէջ իսկ որքա՜ն լքուած ու բարեփոխման կարօտ շրջաններ կան, եւ խոստումներ շռայլեցին դարմաններ բերելու։ Նման բացայայտումներու ականատես եղանք Հայաստանի տարբեր շրջաններու, նա՛եւ սահմանամերձ գօտիներուն մէջ, երբ Ազգային ժողովի թեկնածուներ ընտրապայքարի իրենց կառքերը տարին այս կամ այն քաղաքն ու գիւղը։ Պերճախօս ապացոյցներու ականատես եղանք, թէ ինչպէ՛ս սահմանային գիւղեր կը պարպուին, մինչդեռ բոլորն ալ կը ճառեն հայրենիքի պաշտպանութիւնը նախամեծար համարելու բառամթերքով…

Նման ճշմարտութիւններ արձանագրելու կամ տեսնելու համար, ոչ պէտք ունինք ծուռ նստելու, ոչ ալ ծակ-գլուխ կոչուելու։ Անհրաժեշտ է ձերբազատիլ նաեւ այն մտածումէն, որ այս բոլորը Հայաստանի ու անոր ժողովուրդին հարցերն են, արտերկրարցի հայը պէտք չէ նման մատնանշումներ ընէ, միջամուխ ըլլայ Հայաստանի «ներքին հարցեր»ուն։ Անցեալին ալ, այսօր ալ պարզ ճշմարտութիւն է, անվիճելի ճշմարտութիւն պէտք է ընդունիլ, որ Հայաստանը, իր այսօրուան ու վաղուան հողերով, ամբո՛ղջ հայութեան հայրենիքին է։

***

…99 տարի առաջ, Ցեղասպանութենէն ճողոպրած հարիւր հազարաւոր թշուառ ու անօգնական գաղթականներու ծանր բեռը իր ուսերուն վերցուցած, դրացիներու պարտադրած պատերազմներուն եւ համայնավարական հովերու ներշնչումէն բարձրացող ալիքներուն տակ ճնշուած, ոչինչէն շա՜տ բան իրականացուցած սերունդը իրաւա՛մբ խենթերէ կազմուած էր, որ ելք ու ճարի դուռները փակ տեսնելով հանդերձ՝ հնարքներ ստեղծեց անկախ պետութիւն-հայրենիք եւ զայն մարմնաւորող արժէքներ շօշափելի դարձելու համար։

Անկախ Հայաստանը, իր Սարդարապատով, Արամ Մանուկեաներով, Խատիսեաններով, Արարատեաններով, Նազարբէկեաններով, Դրօներով, Շանթերով, Աղբալեաններով, Արմէն Գարօներով, սպայակոյտով ու ֆետայական գունդերով, բանաստեղծին բառերով՝ հնարք գտնող խենթերու ամբողջ «բանակներ»ով՝ հիւանդ ծնած երեխայի վիճակ ունեցող 1918ի Հայաստանը շուրջ երկու տարուան մէջ դրին բարեշրջման ճամբու վրայ. անոնց անձնական գրպանները չ՛ուռճացան, ինչպէս կը պատահի այսօրուան Հայաստանին մէջ, այլ անդրանիկ հանրապետութիւնը վերածեցին անցեալ դարաշրջանը գումարող հանգրուանի ու մինչեւ մեր օրերը երկարող կամուրջի. այդ հիմերն էին, որ հզօրանքը ներշնչեցին շրջանցելու ու յաղթահարելու համայնավարութեան բազմաթիւ թափօնները։ Մեզի կը մնայ 100ամեակը վերածելու կամրջումի նոր հանգրուանի մը, որ հիմնաքար ծառայէ ազգ-պետութեան ամրակայման, ապահովութեան կռանման եւ ընկերային արդարութեան ժողովրդականացման։ Եւ ինչպէս որ Ցեղասպանութեան 100ամեակէն առաջ, մեր աչքերը արդէն ուղղած էինք դէպի նոր տասնամեակներ, սկսած էինք մեր Դատին հետապնդումը տարածելու ցարդ անկոխ տարածքներ, նոյնպէս ալ, Հայաստանի Հանրապետութեան 100ամեակը պէտք է դառնայ հայրենիքի ամրակայման ու ապագային հետ կամուրջներ երկարելու հանգրուան մը, որովհետեւ առանց նման տեսլականի, առանց միտքի ու գաղափարի ճշմարիտ արժեւորման, ո՛չ հայրենիքը եւ ոչ ալ ժողովուրդը կրնան պայծառ հեռանկարներ ունենալ։

Իսկ հայրենիքը միայն հող ու պետական կառոյցներ չէ, այլ ժողովո՛ւրդն է, իր հայրենաբնակ ու արտերկրի տարածքներով, ժողովուրդ՝ որ պարտականութիւնն ու իրաւո՛ւնքը ունի սեփական հողին վրայ բարգաւաճելու, թուական ու տնտեսական աճ արձանագրելու, ձերբազատելու ներքին ու արտաքին ամէն տեսակի մենաշնորէ եւ արգելակող գործօններէ, մի՛շտ ու առաւելաբար վստահելով սեփական բազուկին։

 

20 Մայիս 2017


 

Այս Էջը Կը Հովանաւորէ

ԱԲՕ ՍԱՂՏՃԵԱՆ

 


 

 

 

 


Հայաստանի Զբօսաշրջութեան Մարզին Մէջ Ապրիլին 45 Տոկոսի Աճ Արձանագրուած Է

 

0525tourismԵՐԵՒԱՆ, «Փանորամա».- Հայաստանի տնտեսական զարգացման եւ ներդրումներու նախարարութեան Զբօսաշրջութեան պետական կոմիտէի նախագահ Զարմինէ Զէյթունցեան լրագրողներու հետ հանդիպման ընթացքին յայտնեց, որ «Այս տարուայ առաջին եռամսեակը, համեմատած նախորդ տարուայ եռամսեակի հետ, գրանցել ենք զբօսաշրջութեան 18 տոկոս աճ»:

Այս տարուան առաջին չորս ամիսներուն նախորդ տարուան չորս ամիսներուն հետ համեմատած 25 տոկոսի աճ արձանագրուած է, իսկ միայն Ապրիլին 45 տոկոսի աճ եղած է, զեկուցեց Զէյթունցեան:

Զարմինէ նշեց նաեւ, որ նախորդ տարուան Ապրիլի քառօրեայ պատերազմը իր բացասական ազդեցութիւնը ունեցած է զբօսաշր-ջիկներու թիւին վրայ:

«Մեր հիմնական թիրախային շուկան Իրանն է, Ռուսիան, Չինաստանից աճ կայ եւ Ֆիլիպիններից: Իսկ ներքին անձնագրերով այս տարուայ առաջին երկու ամսում արդէն եօթ հազարից աւելի զբօսաշրջիկ է այցելել Հայաստան: Մենք ակտիւ աշխատում ենք ռուսական մեդիայի հետ: Այս ընթացքում Հայաստան են եկել նաեւ մի քանի հեռուստաալիք, որոնք ֆիլմ են պատրաստել մեր երկրի մասին: Ակտիւ խթանման աշխատանքների շնորհիւ է նաեւ, որ Հայաստանի ճանաչելիութիւնը բարձրանում է», ըսաւ Զէյթունցեան:


Ամերիկեան Միջազգային Զարգացման Գործակալութիւնը Նոր Ծրագիր Կ՛իրականացնէ Արարատեան Դաշտի Մէջ

ԵՐԵՒԱՆ.- Հայաստանի համար առանցքային գիւղատնտեսական կեդրոն հանդիսացող Արարատեան դաշտը կը դիմագրաւէ ստորգետնեայ ջուրերու գերսպառման խնդիրը: Ամերիկայի Միացեալ Նահանգներու Միջազգային զարգացման գործակալութիւնը (USAID-ՄԶԳ) իր աջակցութիւնը կը բերէ այս հարցի կարգաւորման:

æուրի գերսպառման եւ կորուստի հիմնական պատճառները՝ ըստ կատարուած ուսումնասիրութեանց, ձկնաբուծութեան էական աճն է, հինցած եւ անարդիւնաւէտ ձկնաբուծական սարքերու կիրառումը, ապօրինի հորեր արտօնող կաշառակերութիւնը, ջուրի խնայողութեան քաղաքականութեան թոյլ կիրարկումը եւ Արարատեան դաշտի բնակիչներու բնապահպանական իրազեկուածութեան ցած մակարդակը: Այժմ, խմելու եւ ոռոգման ջուրի հասանելիութիւնը սահմանափակ դարձած է 30 գիւղերու եւ մարզերու 260,000 բնակիչներու համար:

æուրի սակաւութեան այս ճգնաժամային խնդիրին անդրադառնալու նպատակով, ՄԶԳը մեկնարկած է «æրային աղբիւրներու մասնակցային եւ արդիւնաւէտ օգտագործում» (PURE Water) ծրագիրը, որ պիտի խթանէ ջուրի պատասխանատու կառավարումը Արարատեան դաշտի մէջ՝ հանրային իրազեկման եւ քաղաքացիական մասնակցութեան աւելացման միջոցով:


«Զինծառայողների Ապահովագրութեան Հիմնադրամ»ին Եղած Է Ընդամէնը 9 Միլիոն Դրամի Նուիրատուութիւն

 

0526assistance

 

ԵՐԵՒԱՆ.- «Զինծառայողների ապահովագրութեան հիմնադրամ»ը հրապարակած է նուիրատուութիւններու ու դրամական փոխանցումներու ցուցակը:

Ըստ այս ցուցակին՝ 2017ի Յունուարէն Մայիս ամիսներուն Հայաստանի քաղաքացիներէն հիմնադրամին կատարուած է 3,539,880 դրամի նուիրատուութիւն. Ռուսիայէն՝ 2,736,120 դրամ, Ռումանիայէն՝ 1,086,599 դրամ, Զուիցերիայէն՝ 364,364 դրամ, Ամերիկայի Միացեալ Նահանգներէն՝ 115,373 դրամ: Նուիրատուութիւններու ընդհանուր գումարը կազմած է 9,140,367 դրամ:

Հիմնադրամը, որուն հիմնական աղբիւրը Հայաստանի աշխատող քաղաքացիներու կողմէ ամսական հազար դրամի վճարումն է, նիւթական աջակցութիւն կը տրամադրէ նահատակ եւ հաշմանդամ զինուորներու ընտանիքներուն:


Ազատամարտիկ Վոլոդիա Աւետիսեան Համաներումով Ազատ Կ՛արձակուի

0526avedisian

ԵՐԵՒԱՆ.- Համաներման արժանանալով, ազատ արձակուած է «Վարդաշէն» բանտին մէջ արգելափակուած պահեստազօրի գնդապետ Վոլոդիա Աւետիսեանը:

Բանտէն դուրս գալով, Աւետիսեան անմիջապէս կառավարութեան շէնքին առջեւ դատապարտեալներու իրաւունքներու պաշտպանութեան նպատակով՝ սկսած է անժամկէտ նստացոյցի:

Վոլոդիա Աւետիսեան վեց տարուան բանտարկութեան դատապարտուած էր:


Միացեալ Նահանգներու Կողմէ Հայաստանին Տրուող Ռազմական Օժանդակութեան Ծրագիրներէն Մէկը Կը Կրճատուի

0526usassistance

Հայաստանի զինուորներու ցուցադրական մարզում՝ ամերիկացի խորհրդատուներու ներկայութեամբ

 

ԵՐԵՒԱՆ, «Ռազմինֆօ».- Ամերիկայի Միացեալ Նահանգներու արտաքին օժանդակութեանց ընդհանուր կրճատումներու ծիրին մէջ դադրեցուած է Հայաստանին ռազմական օժանդակութեան ծրագիրներէն մէկը:

2016 տարուան հետ համեմատած՝ Հայաստանին տրուող ամերիկեան օժանդակութիւնը նուազած է 13.5 միլիոն տոլարով, սակայն նուազումը եղած է գերազանցապէս ոչ ռազմական ծրագիրներու կրճատման հաշուոյն:

Ըստ Միացեալ Նահանգներու արտաքին գործոց նախարարութեան հրապարակած զեկոյցին, գլխաւոր ռազմական ծրագիրներէն կրճատուած է Foreign Military Financing ծրագիրը, որուն իրականացման համար 2016ին Հայաստանին տրամադրուած էր շուրջ 1.4 միլիոն տոլարի օժանդակութիւն:

Նոյն պատկերը կը ներկայացնէ նաեւ Ատրպէյճանի պարագան: Նոյն տարիներուն հետ  համեմատած՝ տարբեր ծրագիրներով Ատրպէյճանին տրամադրուող օժանդակութիւնը 10 միլիոն տոլարէն նուազած է՝ հասնելով 1 միլիոն տոլարի: Բուն ռազմական ծրագիրերներէն Ատրպէյճանի պարագային եւս կրճատուած է Foreign Military Financing ծրագիրը:


Փասատինայի Հանրային Երկրորդական Վարժարաններէն Շրջանաւարտ Հայ Աշակերտները Կը Գնահատուին

0000PUSD7 0000PUSD2 0000PUSD3 0000PUSD4 0000PUSD6 0000PUSD9 0000PUSD8 0000PUSD5

ՓԱՍԱՏԻՆԱ.- Փասատինայի Ս. Սարգիս եկեղեցւոյ հոգաբարձութիւնը Չորեքշաբթի, Մայիս 17ի երեկոյեան կազմակերպած էր քաղաքի հանրային երկրորդական վարժարաններէն շրջանաւարտ հայ աշակերտներու գնահատանքի աւանդական ձեռնարկը, որ տեղի ունեցաւ Փասատինայի Հայ կեդրոնին մէջ, հովանաւորութեամբ եւ ներկայութամբ Արեւմտեան թեմի առաջնորդ Մուշեղ արք. Մարտիրոսեանի։ Ներկայ էին շրջանի պետական ներկայացուցիչներ ու հանրային վարժարաններու վարչական պատասխանատուներ, Ազգ. վարչութեան անդամներ, աշակերտներու ծնողներ ու հարազատներ, ինչպէս նաեւ Ս. Սարգիս եկեղեցւոյ ընտանիքի անդամներ։

Շրջանաւարտներուն պատգամ ուղղելով՝ սրբազանը շնորհաւորեց զանոնք եւ յորդորեց Աստուծոյ դիմել՝ կարողութիւն, իմաստութիւն եւ առաջնորդութիւն ստանալու համար, իսկ երբ դիմագրաւեն կեանքի ելեւէջները՝ ընթացքը շարունակել հաւատքով, յոյսով, արիութեամբ, համբերութեամբ եւ աննահանջ կամքով, հաւատալ եւ վստահիլ սեփական կարողութիւններուն եւ տալ լաւագո՛յնը, որպէսզի իրականացնեն իրենց երազները։ Առաջնորդ սրբազանը ընդգծեց նաեւ, որ հայ երիտասարդը երբեք պէտք չէ մոռնայ իր ազգային պատկանելիութիւնն ու ժառանգութիւնները եւ միշտ մասնակցութիւն բերէ հայ-ամերիկեան ընկերութեան զարգացման։ Ան գնահատեց Ս. Սարգիս եկեղեցւոյ հոգեւոր հովիւը, հոգաբարձութիւնը եւ երեկոյի կազմակերպիչ յանձնախումբը՝ այս նախաձեռնութեան առթիւ, ինչպէս նաեւ տնօրէնները, ուսուցիչները եւ աշակերտներու ծնողները՝ անոնց նուիրումին համար։

Յայտագիրը վարեց Պօղոս Փաթաթեան, որ արտասանեց ողջոյնի խօսքը։ Հոգաբարձութեան անունով խօսք առաւ ատենապետը՝ Գօգօ Փանոսեան։ Գլխաւոր բանախօսն էր քաղաքի շրջանաւարտներու ընկերակցութեան անդամներէն՝ Քեւըն Մաթոսեան։

Արժանաւորներուն յանձնուեցան մրցանակներ, տրամադրուած՝ տէր եւ տիկ. Սարգիս եւ Նունէ Սեփէթճեան բարերար ամոլին եւ Սինթիա ու Սիլվիա Թոմպուլեաններու կողմէ։

Յանուն վերակացու Պրայըն ՄըքՏանըլտի՝ խօսք առաւ Ուսումնական խորհուրդի նախագահ Վրոյր Պուլղուրճեան։

Վկայագիրներու յանձնումին մասնակցութիւն բերին եկեղեցւոյ երիտասարդական խմբակէն ներկայացուցիչներ, որմէ ետք իրագործուեցաւ գեղարուեստական յայտագիր մը։

Յայտագիրը աւարտին հասաւ Ս. Սարգիս եկեղեցւոյ հովիւ Պօղոս քհնյ. Պալթայեանի «Պահպանիչ»ով։

 

 


Արեւմտեան Թեմի Հոգեւորականաց Տարեկան Համագումարը

0000Clergy conf4 0000Clergy conf1 0000Clergy conf2 0000Clergy conf3

ԷՆՍԻՕ.- Ազգային Երեսփոխանական ժողովի 45րդ նստաշրջանի նախօրեակին, Հինգշաբթի, Մայիս 18ին, Էնսինոյի Ս. Նահատակաց եկեղեցւոյ մէջ տեղի ունեցաւ Արեւմտեան թեմի հոգեւորականաց տարեկան համագումարը՝ նախագահութեամբ առաջնորդ Մուշեղ արք. Մարտիրոսեանի։ Համագումարին մասնակցեցաւ Մեծի Տանն Կիլիկիոյ միաբանութեան երէց անդամներէն Եփրեմ արք. Թապագեան։

Համագումարը, որուն հիւրընկալութիւնը յանձն առած էր Ս. Նահատակաց եկեղեցին, սկսաւ նոյն եկեղեցւոյ մէջ՝ փառաբանութեան աղօթքով եւ ժամերգութեամբ, որուն աւարտին սրբազանը հոգեւոր խորհրդածութիւն կատարեց հոգեւոր հայրերուն հետ, բնաբան ունենալով «Գործք Առաքելոց» 2։42-47 համարները, ուր աւետարանիչը կ՛ակնարկէ Ա. դարու քրիստոնէական հաւաքական սիրոյն։

Առաջնորդը շեշտեց, որ ինչպէս նորադարձ քրիստոնեաները առաքեալներէն սորվելով՝ աղօթքով, սիրով ու հոգածութեամբ կ՛ապրէին, նոյնպէս անհրաժեշտ է այսօր նոյն ձեւով ապրիլ եւ մեր հոգեւոր կեանքը վերանորոգել։ Սրբազանը շեշտը դրաւ 2017ը «Վերանորոգումի Տարի» հռչակող Արամ Ա. կաթողիկոսի ուղղեցոյց-պատգամին վրայ եւ հրաւիրեց հոգեւոր հայրերը, որ առաւել բծախնդրութեամբ մօտենան Աստուծոյ խօսքի տարածման։

Այնուհետեւ, հոգեւոր հայրերը անցան «Եղիա Սարաֆեան» դահլիճ եւ լծուեցան համագումարի աշխատանքներուն։ Առաջնորդը կրկին անգամ ողջունեց հոգեւոր հայրերը՝ մաղթելով, որ սոյն համագումարը իր նպաստը բերէ բոլորին։ Ան նաեւ բարի գալուստի յատուկ խօսք ուղղեց թեմի հոգեւորականաց դասուն նոր միացած երկու երիտասարդ միաբան հայրերուն՝ Թորգոմ Ծ. վրդ. Տօնոյեանի եւ Վաչէ վրդ. Պալըքճեանի, որոնք առաջին անգամ ըլլալով կը մասնակցէին հոգեւորականաց համագումարին։ Ան թելադրեց, որ հոգեւոր հայրերը կրկին անգամ ընթերցեն «Վերանորոգումի Տարի»ի պատգամն ու ուղղեցոյցը, որպէսզի առաւել գիտակցութեամբ ու բծախնդրութեամբ ծառայութիւն մատուցեն մեր ժողովուրդի զաւակներուն։

Ապա, համագումարը անցաւ իր աշխատանքներուն։ Կատարուեցաւ դիւանի ընտրութիւն. ատենապետ ընտրուեցաւ Եփրեմ արք. Թապագեան, իսկ ատենադպիր՝ Պարոյր վրդ. Շէրնէզեան։ Եփրեմ սրբազանը շնորհակալութիւն յայտնեց ժողովին եւ մաղթեց, որ այս համագումարը պտղաբեր ըլլայ իւրաքանչիւրին ու մանաւանդ թեմի կեանքին մէջ։ Ան յիշատակեց եւ դրուատեց այն հոգեւորականները, որոնք երկար տարիներու վաստակ ունին մեր թեմէն ներս եւ կամքէ անկախ պատճառներով կը բացակայէին ժողովէն այդօր։

Նաեւ, ընթերցուեցաւ Ազգ. Երեսփոխանական ժողովին ներկայացուող Կրօնական ժողովի տեղեկագիրը. հոգեւոր հայրերը ունեցան իրենց ներդրումը։

Կէսօրուան ճաշի դադարէն ետք տեղի ունեցաւ Բ. նիստը։ Առաջին հերթին, Թորգոմ Ծ. վրդ. Տօնոյեան ներկայացուց իր դասախօսութիւնը՝ «Վերակազմակերպում» նիւթով, խօսելով Հայ եկեղեցւոյ ուրոյն նկարագիրին ու անոր ունեցած ծաւալուն գործունէութեանց դաշտերուն մասին։ Այս առիթով, ան ներկաները հրաւիրեց, որ վերակազմակերպեն իրենց յանձնուած աշխատանքի դաշտերը։ Հայր սուրբը նաեւ խօսեցաւ եկեղեցական, ուսումնական, ծիսական, ընկերային մարզերու վերակազմակերպման կարեւորութեան մասին, որոնք այնուհետեւ զրոյցի եւ խորհրդակցութեան նիւթ դարձան հոգեւոր հայրերուն կողմէ։ Զրոյցի աւարտին, առաջնորդի թելադրութեամբ՝ ժողովը յանձն առաւ ձեռնարկել վերակազմակերպչական աշխատանքներու, որոնք իրենց արդիւնքը պիտի տան մեր եկեղեցական կեանքին մէջ։

Յաջորդեց երկրորդ դասախօսութիւն մը՝ «Վերանորոգում» խորագիրով, զոր ներկայացուց Վաչէ վրդ. Պալըքճեան։ Հայր սուրբը փորձեց ամբողջական պատկեր մը տալ՝ խօսելով հովիւի վերանորոգութեան մարզերուն եւ անոր կատարելիք աշխատանքներուն մասին, ապա առաջարկեց, որ իւրաքանչիւր հոգեւորական այս տարի սատար հանդիսանայ վեհափառի կոչին եւ իր գործունէութեան ընդմէջէն վերանորոգութիւնը կեանքի վերածէ՝ իր ծառայական բոլո՛ր բնագաւառներէն ներս։

Երկու հայր սուրբերը արժանացան առաջնորդի եւ ժողովական հոգեւոր հայրերու գնահատանքին։ Առաջնորդ սրբազանը կոչ ուղղեց հոգեւոր հայրերուն, որ այս դասախօսութիւններու լոյսին տակ՝ առաւե՛լ բծախնդրութեամբ եւ գիտակցութեամբ վերարժեւորեն իրենց ծառայական կեանքը։

Կարճ դադարէ մը ետք, ժողովը շարունակեց իր աշխատանքը՝ դիւանական եւ վարչական դասաւորումներով։ Ապա, հոգեւոր հովիւներ զեկոյցներ տուին իրենց վերակազմակերպման ծրագիրներուն մասին, իսկ առաջնորդը համապատասխան թելադրանքներ կատարեց, որպէսզի հաւատացեալները աւելի հաղորդակից դառնան եկեղեցւոյ կեանքին։

Օրակարգի յաջորդ նիւթով զեկուցումներ տրուեցան «Վերանորոգութեան Տարի»ի ծրագիրներուն մասին։ Զեկուցումներուն ընդմէջէն լուսարձակի տակ առնուեցան ծառայութեան եւ ծխական համայնքները վերակազմակերպելու մարտահրաւէրները եւ այդ նպատակով յառաջիկայ քայլերը։ Այս հեռանկարով կազմուեցաւ հոգեւորականներէ բաղկացած յանձնախումբ մը, որ պիտի պատրաստէ վերակազմակերպման ուղեցոյց մը։

Օրակարգի վերջին կէտով կատարուեցաւ հոգեւորական երեսփոխաններու լրացուցիչ ընտրութիւն։

Համագումարի եզրափակման իր խօսքին մէջ, առաջնորդ սրբազանը հաստատեց, որ մեր հաւաքական աշխատանքը եւ ծառայութիւնը կրնանք յաջողցնել, «երբ կատարեալ գիտակցութեամբ, լրջութեամբ եւ բծախնդրութեամբ մօտենանք մեր կոչումին։ Բոլոր աշխատանքներն ու ծառայութիւնները պէտք է ըլլան հետեւողականութեամբ ու կենսունակութեամբ»։ Համագումարը փակուեցաւ «Աշակերտք Քրիստոսի» շարականի եւ «Կիլիկիա» մաղթերգի երգեցողութեամբ եւ առաջնորդ սրբազանին «Պահպանիչ»ով։


ՀԲԸՄի «Երաժշտական Հայաստան» Ծրագիրը՝ Յուլիս 10էն 30

0000AGBU MusicalՆԻՒ ԵՈՐՔ.- Այս տարի եւս, ՀԲԸՄի նախաձեռնութեամբ, Յուլիս 10էն 30ի միջեւ, Երեւանի մէջ տեղի պիտի ունենայ հայկական երաժշտութեան նուիրուած խտացեալ դասաւանդութիւն՝ «Երաժշտական Հայաստան» խորագիրին տակ, առիթ ընծայելով մասնակիցներուն, որ մարզուին վարպետ երաժիշտներու ձեռամբ, միաժամանակ՝ մօտէն ծանօթանալով Հայաստանի երաժշտական կեանքին եւ անոր տեսարժան վայրերուն:

Մարզումներու կողքին, մասնակիցները պիտի հետեւին յատուկ դասախօսութեանց եւ ներկայ պիտի ըլլան համերգներու՝ առիթ ունենալով անձամբ ծանօթանալու արուեստագէտներու հետ:

Նախորդ քանի մը տարիներուն, աշխարհի զանազան երկիրներէ հայորդիներ մասնակցած են այս իւրայատուկ ծրագիրին:

Ծրագիրին մասնակցիլ փափաքողները պէտք է դիմումնագիրները ամբողջացնեն մինչեւ Յունիս 5: Յաւելեալ տեղեկութեանց կամ դիմումներ ստանալու համար, այցելել http://agbu.org/pdfs/Musical_Armenia_Application.pdf կայքէջը, կամ դիմել

musicalarmenia@agbu.org հասցէին։


RSS

Szukaj

Linki

Telefonia

Reklama

Administracja

Group & Page

Back Links

Stats